«Αναφορά στην Γκουέρνικα» του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΚΑΤΖΟΥΡΑΚΗ

Εγκαίνια έκθεσης «Αναφορά στην Γκουέρνικα»
του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΚΑΤΖΟΥΡΑΚΗ
Το Σάββατο 23 Φεβρουαρίου και ώρα 20:00 στην αίθουσα Ειρήνης Κατσίγρα της Δημοτικής Πινακοθήκης Λάρισας-Μουσείου Γ.Ι. Κατσίγρα θα πραγματοποιηθούν τα εγκαίνια της έκθεσης του Κυριάκου Κατζουράκη με τίτλο «Αναφορά στην Γκουέρνικα». Η ενότητα αυτή των έργων του παρουσιάζεται για πρώτη φορά στη Λάρισα και στη συνέχεια θα παρουσιαστεί το Μάιο στο ΜΙΕΤ (Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τράπεζας). Επιμελητής της έκθεσης είναι ο ιστορικός της τέχνης Μάνος Στεφανίδης και την έκθεση συνοδεύει δίγλωσσος κατάλογος.

Παράλληλα με τη ζωγραφική ενότητα, ο Κυριάκος Κατζουράκης, ολοκλήρωσε την ταινία USSAK που πραγματεύεται αντίστοιχα ζητήματα. Η ταινία θα προβληθεί στο αμφιθέατρο της Δημοτικής Πινακοθήκης Λάρισας-Μουσείου Γ.Ι. Κατσίγρα την Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2019. Στο φουαγιέ του αμφιθεάτρου θα εκτίθεται το storyboard της ταινίας USSAK το οποίο είναι δημιουργία του Κυριάκου Κατζουράκη.
Ο Κυριάκος Κατζουράκης γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε ζωγραφική και σκηνογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και στην Αγγλία στη St. Martins School of Art. Έζησε στην Αγγλία τα χρόνια 1972–1985, όπου με επιμέλεια του Eduardo Paolozzi οργάνωσε το 1976 έκθεση στη Serpentine Gallery, Arts Council. Ιδρυτικό μέλος της ομάδας «5 νέοι Έλληνες Ρεαλιστές». XI Biennale de Paris το 1980 και Biennale Sao Paulo το 1979. Σκηνογραφίες στο Θέατρο Τέχνης 1988 - 2006 με σκηνοθέτη τον Γ. Λαζάνη. Δουλεύει συστηματικά πάνω στις σχέσεις της ζωγραφικής με το θέατρο και τον κινηματογράφο. Το 2005 εκλέγεται τακτικός καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών ΑΠΘ. Από το 2012 είναι Ομότιμος Καθηγητής στο ΑΠΘ. 2013 Αναδρομική Μουσείο Μπενάκη και έκδοση του βιβλίου του "Τάξη στο Χάος", εκδ. Καλειδοσκόπιο 2013. Σκηνοθεσίες στον κινηματογράφο: 2003 Ο Δρόμος προς τη Δύση, 2005 Γλυκιά Μνήμη, 2008 Μικρές Εξεγέρσεις, 2017 USSAK.
Διάρκεια έκθεσης: 23 Φεβρουαρίου–3 Απριλίου 2019
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη έως Κυριακή 10:00-14:00 & 18:00-21:00
Είσοδος ελεύθερη
Πηγή: KatsigrasMuseum

Και ύστερα, ήρθαν τα δέντρα

To TAF/ the art foundation φιλοξενεί με ιδιαίτερη χαρά την ομαδική έκθεση ‘Και ύστερα, ήρθαν τα δέντρα’, που εγκαινιάζεται την Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2018 στις 20.30 και θα διαρκέσει έως το Σάββατο 6 Οκτωβρίου. Η έκθεση παρουσιάζει έργα κόμικς και εικονογράφησης 70 δημιουργών με στόχο την ενίσχυση των πυροπαθών της 23ης Ιουλίου.

Κείμενο των επιμελητών:
"Δεν υπάρχουν πολλές λέξεις που να μπορούν να χωρέσουν ή να περιγράψουν αυτό που έγινε στο Μάτι, στην Κινέτα, στη Ραφήνα. Αν δεν το ζήσεις δε μπορείς να το νιώσεις.
Ακόμα κι αν έχει ήδη γίνει δουλειά για την απάλυνση της κατάστασης των πληγέντων, υπάρχουν ανάγκες.
Δεν είναι κάτι που πέρασε αλλά κάτι που ακόμα χρειάζεται δουλειά για να αποκατασταθεί.

Γι’ αυτό το λόγο αποφασίσαμε να στήσουμε αυτή την έκθεση. Πρωτίστως για τη συλλογή χρημάτων που θα προσφέρουν άμεση ανακούφιση σε αυτούς που την έχουν ανάγκη, αλλά και γιατί θεωρούμε ότι πρέπει να διατηρούμε την αισιοδοξία. Όχι σε κάποια γενική ιδέα αλλά σε ό,τι μπορούμε να χτίσουμε όλοι μαζί.
Διαλέξαμε ως θέμα της έκθεσης το δέντρο. Όχι μόνο για τις προεκτάσεις που φέρει σε σχέση με το ίδιο το συμβάν αλλά γιατί θέλουμε να επιμείνουμε στην επόμενη μέρα. Εκεί που υπήρχαν δέντρα τώρα δεν υπάρχει τίποτα. Όμως εκεί ακριβώς είναι που πρέπει να παρέμβουμε.
Έχουμε δουλέψει όλοι μαζί και έχουμε συγκεντρώσει μια σειρά έργων μοναδικά φτιαγμένων γι΄αυτό το σκοπό. Από καλλιτέχνες που θαυμάζουμε και που αμέσως δέχτηκαν να συμμετάσχουν. Ο τελευταίος ρόλος μένει στο
θεατή.

Δε θέλουμε να κάνουμε επικαιρότητα, να δώσουμε πολιτικές προεκτάσεις.
Δε θέλουμε να διορθώσουμε αυτά που δε μπορούν να διορθωθούν. Θέλουμε απλώς να βοηθήσουμε. ‘Ολη η παραγωγή της έκθεσης έχει γίνει μέσω χορηγιών και οι τιμές τόσο για τον κατάλογο όσο και στα αντίτυπα των έργων θα διατηρηθούν χαμηλά, ούτως ώστε να μπορεί ο καθένας να συνεισφέρει."

Τα έσοδα θα διαχειριστούν απευθείας απεσταλμένοι των φορέων: Λύρειο Παιδικό Ίδρυμα, Χαμόγελο του παιδιού & Γιατροί του Κόσμου

Επιμέλεια: Κώστας Ζησιμόπουλος & Μαργαρίτα Τρίστη

Συμμετέχουν:
Μιχάλης Κουντούρης
Πέτρος Ζερβός
Σπύρος Δερβενιώτης
Τάσος Αναστασίου
Soloup
Πέτρος Μπουλούμπασης
Σοφία Τουλιάτου
Αντώνης Βαβαγιάννης
Λουίζα Καραγεωργίου
Χριστίνα Νεοφώτιστου
Θανάσης Πέτρου
Κώστας Κυριακάκης
Δημήτρης Πανταζής
Δημήτρης Χήρας
Ηλίας Κυριαζής
Σταύρος Κιουτσιούκης
Γιώργος Γιάκος
Ελένη Μπάστα
Δημήτρης Κολέτσης
Ολυμπία Λιόνη
Gotza
PIY screen printers
Πέτρος Βούλγαρης
Βιργινία Μουγκολιά
Φώτης Βάρθης
Δημήτρης Κανελόπουλος
Κωστής Θεοχάρης
Έφη Θεοδωροπούλου
Tasmar
Αλεξία Οθωναίου
Σμαράγδα Μαγκού
Θανάσης Πετρόπουλος
Θάνος Τσίλης
Γιάννης Rubus Ρουμπούλιας
Bewild
Μάνθος Στεργίου
Πέτρος Χριστούλιας
Γιάννης Καλαϊτζής (με την άδεια των διαχειριστών του αρχείου του εκλιπόντος)
Γιώργος Γκουνέζος
Fuzz Ink
Σταύρος Δάμος
Βαγγέλης Ματζίρης & Αβραάμ Κάουα
Tind
Γιώργος Γούσης
Δημήτρης Καραΐσκος
Κωστής Τζωρτζακάκης
Αποστόλης Ιωάννου
Σωτήρης Παπατραγιάννης
Κωστής Παπαθεοδώρου
Δημήτρης Νιάβης
Caparo design crew
Ηλίας Γιαννόπουλος
Βασίλης Γεωργίου
K2 design
Στέφανος Ρόκος
Χάρης Τσέβης
Γιάννης Καρλόπουλος
Ιφιγένεια Καμπέρη
Typical
Μάρια Μπαχά
MnP
Κωνσταντίνα Πολυτίμη
Σπύρος Ορνεράκης
Δημήτρης Παπάζογλου
Mike Κάρολος
Κωνσταντίνος Παπαμιχαλόπουλος
Μαρίνα Δημοπούλου
Βασίλης Μαρματάκης
Χάρης Λαγκούσης
Τζωρτζίνα Μαλαβάζου

Εγκαίνια: Πέμπτη 4 Οκτωβρίου 2018, 20.30
Διάρκεια έκθεσης: 04-06.10.2018
Ώρες λειτουργίας: Πέμπτη – Σάββατο: 12.00-21.00
Διεύθυνση: Νορμανού 5, 105 55 Μοναστηράκι

Είσοδος ελεύθερη
Πηγή:www.theartfoundation.gr

Event: Facts and Feelings | Personal Exhibition | Sofia Skarogianni

A CONTEMPORARY ART IN PROGREESS
Opening: 14 /01 / 2017 | 20:30
Duration: 14/01/2017 - 5/02/2017
:BaseGALLERY // BOOZE


Το BOOZE παρουσιάζει την την νέα ατομική έκθεση της Σοφίας Σκαρογιάννη με τίτλο “Facts+Feelings” και σας προσκαλεί στα εγκαίνια το Σάββατο 14/01/2017 στις 20:30.

Η Σοφία Σκαρογιάννη γεννήθηκε στην Αθήνα.
Έλαβε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής από τον ζωγράφο Δημήτριο Σκαρογιάννη και στα εργαστήρια των ζωγράφων Πέτρου Κουφοβασίλη, Νίκου Γεωργίου και Γιάννη Λαμπρινέα.
Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, στο εργαστήριο του Νίκου Κεσσανλή (1989-1995), ενώ αργότερα επι δύο χρόνια μαθήτευσε δίπλα στον Igor Gorsky (αφηρημένο εξπρεσσιονισμό) στην Νέα Υόρκη.
Παρακολούθησε σεμιναρια Χαρακτικής στο Κέντρο Χαρακτικής Αθηνών Pandolfini & Σιατερλή.
Aπό το 1995 έως σήμερα έχει εκθέσει σε ατομικές και ομαδικές παρουσιάσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό( Παρίσι,
Νέα Υόρκη, Λονδίνο, Βαρκελώνη, Αλέπο και Δαμασκό, Τόκιο, Φλωρεντία και Μιλάνο, Ζυρίχη, Κοπενχάγη). Είναι μέλος του Εικαστικού Επιμελητηρίου Τεχνών Ελλάδος.
Έργα της βρίσκονται σε μόνιμες και ιδιωτικές συλλογές.
Ζει και εργάζεται στο Παρίσι και στην Αθήνα.

INFO_ https://skarogianni.wordpress.com/


*******
. Η Τέχνη της Σοφίας Σκαρογιάννη είναι το ακριβές ανάλογο ενός ζωντανού οργανισμού. Γι’ αυτό, εξάλλου, και η δουλειά της συνιστά περισσότερο μωσαϊκό παρά θέμα. Έχουμε να κάνουμε, δηλαδή, με στιγμιότυπα : με την επικαιρότητα σπασμένη σε κομμάτια, και με τον κατακερματισμένο άνθρωπο της εποχής μας. Ευτυχώς, εδώ υπάρχει ουσία (και όχι διακόσμηση) – όπως ακριβώς το απαιτεί ο ρόλος της Τέχνης. Και βέβαια δεν έχουμε χρόνο για διακόσμηση.
Τα έργα της Σοφίας Σκαρογιάννη δεν έχουνε διδακτικό χαρακτήρα, αφού μέσα από αυτά, ουσιαστικά, η καλλιτέχνης παίρνει θέση σχετικά με τις αναζητήσεις της (εικαστικές ή άλλες), εκθέτει και εκτίθεται, θέτει ερωτήσεις προκαλώντας μαζί και τις απαντήσεις. Στο τραγικό στοιχείο που αναδύεται αντικατοπτρίζεται η προσωπική ματιά της για τα πράγματα: ρεαλιστική, σκληρή, και ενίοτε κυνική ή προκλητική. Ενδέχεται να προκαλέσει τον εκνευρισμό, την αντίδραση και την αναστάτωση του θεατή ακριβώς γιατί τον φέρνει αντιμέτωπο με τις σκέψεις του. Κι αυτό είναι κάτι που κάνει την τέχνη της ακόμα πιο ενδιαφέρουσα.
Igor Gorscy
// NY 2017

*******
Αναφορικά με το ρόλο και την αποστολή της τέχνης έχουν διατυπωθεί , μεταξύ άλλων, δύο απόψεις που συμπυκνώνονται στα εξής "συνθήματα": «Η Τέχνη για την Τέχνη» και «Στρατευμένη Τέχνη». Μιλώντας για το έργο της Σοφίας Σκαρογιάννη, δε γίνεται παρά να αναφερθούμε στην έντονη δήλωση μιας υγιούς στράτευσης, η οποία έρχεται βέβαια σε αντίθεση με κείνη την κομματικά νοσηρή που ξέρουμε. Πρόκειται, με άλλα λόγια, για μια καλλιτέχνιδα που ηθελημένα αφιερώνει το έργο της στα ιδανικά που πηγάζουν από μέσα της αφού η καλλιτεχνική της δημιουργία δεν αποτελεί παρά μιαν απολύτως γνήσια έκφραση του εσωτερικού της κόσμου. Επικαλούμενη όχι τόσο το εγώ, μα πρωτίστως το υπερεγώ (ό,τι δηλαδή αντιπροσωπεύει όλες τις θετικές, ηθικές και κοινωνικές, αξίες του ατόμου, δομώντας κατά κάποιο τρόπο τη γενικότερη ηθική συνείδηση) απλώνει στην ολότητα του έργου της τις υπαρξιακές της αναζητήσεις.
Mara Karetsos
// ΝewΥork 2017

*******
Ως μέτρο επίκεντρο η ανθρώπινη ύπαρξη.
Ως αυθεντική οντότητα στο ακέραιο, πολλαπλασιάζει ειρμούς και σεινειρμικά ιδεογράφει με μέθοδο άκρως ιδιάζουσα έργα περιγραφής και κατασκευές που στην ολότητα συνομιλούν μεταξύ τους.
Το σύνολο λειτουργεί σαν ένα κλασικό ορχηστρικό έργο που ερμηνεύεται από ταλαντούχους μουσικούς, σε τόνο από facts μετουσιωμένους σε feelings μείζονα στον χώρο, στον χρόνο και στον τόπο κατ’ ιδίαν και μη απαραιτήτως.
Κοινωνικά και ιδεολογικά τα συστατικά του εγχειρήματος με συμβολικές προεκτάσεις, εντάσεις με κομβικές διαδρομές τα μηνύματα προς και από τους αποδέκτες. Αλληλεπιδράσεις σε διαλόγους σκέψεων, χρωματικών συλλογισμών ορίζουν άξονες διεισδυσης πέρα από συμβατές συνθήκες και καταστάσεις.

Επιμέλεια: ΘOΔΩΡΗΣ ΚΟΡΕΛΗΣ

Αισχύλεια: Μεγάλα ευρωπαϊκά ζητήματα στο επίκεντρο της έκθεσης «In flux»

Η «Ελευσίνα 21 Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης - υποψήφια πόλη» σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Αισχυλείων 2015 διοργανώνουν την έκθεση  «In Flux» με τη συμμετοχή εννέα καλλιτεχνών από διαφορετικές ευρωπαϊκές χώρες.  Η έκθεση εγκαινιάζεται την 1η Σεπτεμβρίου, στις 8.30 το βράδυ, στο Πολιτιστικό Κέντρο Λεωνίδας Κανελλόπουλος της Ελευσίνας και θα διαρκέσει  έως τις 9 Οκτωβρίου [Δραγούμη 37, Παραλία Ελευσίνας].

Η έκθεση «In Flux» φέρνει στο προσκήνιο την ιδέα ότι βρισκόμαστε σε μια μεταβατική περίοδο. Υπογραμμίζει το πώς ανταποκρίνονται και εμπλέκονται στις ραγδαίες πολιτικοκοινωνικές αλλαγές οι καλλιτέχνες. Εστιάζει κυρίως στην Ευρώπη και τις γειτονικές της χώρες που για κάποιο διάστημα ενεπλάκησαν σε διάλογο ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος και επικεντρώνεται σε τέσσερα θέματα γύρω από τα οποία περιστρέφεται το έργο των συμμετεχόντων καλλιτεχνών τα τελευταία χρόνια: την πολύπλοκη σχέση ανατολής και δύσης, το προσφυγικό ζήτημα και την μεταναστευτική κρίση, τις στιγμές διαμαρτυρίας και αντίστασης και την κατασκευή εθνικής ταυτότητας.

 Ahmet Ogut  «Perfect Lovers», 2008.

 Οι καλλιτέχνες που έχουν επιλεγεί για την έκδοση προέρχονται από όλη την Ευρώπη και τις γειτονικές της χώρες και όλοι εκθέτουν συχνά πέραν των συνόρων της πατρίδας τους, ενώ πολλοί έχουν εκπροσωπήσει τις χώρες τους στην Μπιενάλε της Βενετίας.

Στην έκθεση συμμετέχουν οι: Bouillon Group (Γεωργία), Αικατερίνη Γεγησιάν (Ελλάδα), Emine Gozde Sevim (Τουρκία), Sergiy Lebedynskyy και Vlad Krasnoshchok (Ουκρανία), Emeric Lhuisset (Γαλλία), Thomas Mailaender (Γαλλία), Ahmet Ogut (Tουρκία), Henk Wildschut (Ολλανδία).

Emeric Lhuisset  «Maydan Hundred Portraits», 2014.

 Τα έργα των Bouillon Group και Ahmet Ogut εξερευνούν την πολύπλοκη σχέση ανατολής και δύσης σε σχέση με το αν μια χώρα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή όχι. Το έργο των Thomas Mailaender και Henk Wildshchok πραγματεύεται την μετανάστευση και το προσφυγικό ζήτημα καταδεικνύοντας το πώς αποτυπώνονται αυτά τα τεράστια θέματα με τους όρους των εικαστικών τεχνών σε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο. Τα έργα των Emine Gozde Sevim, Emeric Lhuisset, Sergiy Lebedynskyy και Vlad Krasnoshchok αποκρυσταλλώνουν στιγμές διαμαρτυρίας και αντίστασης που έχουν ξεσπάσει σε μεγάλες πόλεις τα τελευταία χρόνια, ενώ η δουλειά της Αικατερίνης Γκεγκισιάν εξερευνά τους τρόπους κατασκευής των εθνικών ταυτοτήτων και την συγχώνευση παρελθόντος και παρόντος σε μεταβατικές εποχές.

 Αικατερίνη Γεγησιάν  «For a Place in the Sun» 2015.

 Ευκαιρία να θέσουμε ερωτήματα που αφορούν το μέλλον

Η έκθεση επιζητεί να παρουσιάσει την ευθραυστότητα των φαινομενικά παγιωμένων, ακατάλυτων, θεσμικών συστημάτων, το πόσο γρήγορα μπορεί να αποδομηθούν ή να καταρρεύσουν και την συχνά άμεση έλευση της αλλαγής. Από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ευρώπη αποτέλεσε σύμβολο δημοκρατίας και ευημερίας.  Ωστόσο, σήμερα, αυτή η εικόνα έχει θεμελιωδώς τρωθεί από την κρίση του 2008 και τα παρεπόμενά της που εξακολουθούν να ανακαθορίζουν τις θεσμικές δομές, οι οποίες συνδέουν τα επιμέρους κράτη σε μια Ένωση. Αυτές οι θεσμικές δομές και διευρύνονται και συστέλλονται. 

 Sergiy Lebedynskyy και Vlad Krasnoshchok «Euromaidan» 2014.

 Η αλλαγή έχει αναδυθεί σε όλους τους τομείς της κοινωνίας μας και αποτυπώνεται και με ήπιο και με δραστικό τρόπο στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική σφαίρα. Η έκθεση είναι ταυτόχρονα μια ευκαιρία να σκεφτούμε τα πρόσφατα γεγονότα και να θέσουμε ερωτήματα που αφορούν το μέλλον, καθώς κάθε καλλιτέχνης προσφέρει διαφορετικές οπτικές γωνίες και προοπτικές της σημερινής ρευστής μας κατάστασης.

 Bouillon Group  «The Weightlifters», 2009.

 Υπεύθυνη για την έκθεση «In Flux» είναι η Shoair Mavlian, επιμελήτρια της Tate Modern, του Λονδίνου, η εργασία της οποίας επικεντρώνεται κυρίως στην φωτογραφία, ενώ παράλληλα εργάζεται για την έρευνα και την διοργάνωση εκθέσεων στην Tate Modern.
Ημέρες λειτουργίας:  Τρίτη - Κυριακή, Δευτέρα Κλειστά. Ώρες λειτουργίας:  10:00 - 13:00 και 18:00 - 21:30. Είσοδος ελεύθερη.
Πηγή:naftemporiki.gr

«Αόρατη Ασάλευτη Παρουσία»

Ο Χάρης Κοντοσφύρης, gestalter (αλληλεπιδραστής) της έκθεσης γράφει: «Μακριά από τον νου, στο ιερότερο άκρο της καρδιάς, ακροπατούμε τρέμοντας. Το ένα μας πόδι πατάει στο ηλιοκαμένο χώμα, και το άλλο ψάχνει στα σκοτεινά, στον γκρεμό της αβύσσου, στη λάσπη της τυφλότητας. Όλοι έχουμε τις αγωνίες του Νίκου Καζαντζάκη. Οι τρεις καλλιτέχνιδες διαισθάνονται ψυχικά, η μία τη γέννηση, η άλλη την πορεία της ζωής και η τρίτη την ανάγκη να ξεθολώσουμε το είδωλο, να γίνει παρουσία. Στον αστικό ατομικισμό ο ναρκισσισμός, η βιολογική γέννηση, η αναγέννηση του νου και της ψυχής, η νοσταλγία του θανάτου είναι τα φαινόμενα που χρειάζονται εξιχνίαση και εκείνα που απασχολούν ιδιαίτερα τις τρεις τους. Εξομολογήσεις και αντί-εξομολογήσεις, το εσωτερικό κενό, η απέχθεια για την εξουσία, η υπέρθεση της αυτοεξέτασης με την ασυνέπεια, η κοσμοαντίληψη τόσων παραιτημένων, η κοινωνική επιβίωση, ο μαρασμός της αίσθησης του παρελθόντος, ο φόβος των γερατειών και η ανδρόγυνη ουτοπία  είναι μερικές από τις εφορμήσεις. Οι  εικαστικές θέσεις για την εγκυμονούσα γυναίκα, για τη θεματοφύλακα της μνήμης της οικογένειας και την ευδιακρισία της γυναικείας εικόνας επιτελείται ζωγραφικά μεν αλλά με την εισαγωγή μιας καινούργιας λειτουργίας, της νοσταλγικής ανάμνησης γονιδιακά κινηματογραφικής. Η έκθεση αυτή μιλάει για τη φλόγα που είναι η ψυχή του ανθρώπου, που δεν στέκεται, δεν μπορεί να καεί, και κανένας δεν μπορεί να τη σβήσει, όπως υποστηρίζει μαχόμενος ο Καζαντζάκης. Η Αφροδίτη Γκρίζη αναγεννά, η Ειρήνη Μνατσακανιάν δεν ξεχνά και η Άννα-Μαρία Σμυρνάκη εισβάλλει στον φίλαυτο εαυτό. Η μνήμη μας κατέχει! Η Αφροδίτη προσφέρει, η Ειρήνη κυριαρχείται και η  Άννα-Μαρία  χαρτογραφείται στην χωρικότητα της μνήμης.»

Η Αφροδίτη Γκρίζη γράφει σχετικά με το έργο της: «Η ζωή αρχίζει σ' ένα σύμπαν τρυφερό εύθραυστο και παράλληλα άγριο σκληρό αφιλόξενο. Το έμβρυο αιωρείται στο ενδομήτριο περιβάλλον σε έναν παράδεισο συνύπαρξης και αλληλεπίδρασης. Οι πρώτες εμπειρίες στη μήτρα καθώς και η στιγμή της γέννησης λειτουργούν ως αρχέτυπα, μη συνειδητά στην ανθρώπινη φύση. Η Τζορτζ Έλιοτ έλεγε ότι δεν υπάρχει πλάσμα του οποίου ο εσωτερικός κόσμος να είναι τόσο ισχυρός ώστε να μην επηρεάζεται από τον περίγυρό του. Ο Σωκράτης αναφέρει: "Το κομμάτι του εαυτού μου που δεν γνωρίζω καταλήγει να με εξουσιάζει." Οι συνθήκες και οι επιδράσεις του περιβάλλοντος της ύπαρξης τροποποιούν συνεχώς την φύση της. Ο εσωτερικός και ο εξωτερικός κόσμος, η μοίρα και η θέληση είναι αλληλένδετα. Η μοίρα από την αρχαιότητα είναι το μερίδιο του καθενός στη ζωή, το ορισμένο μερίδιο που του αναλογεί από πόνους, βάσανα, χαρές. Ανεξερεύνητο μυστήριο η πορεία του πρωταρχικού κυττάρου της ύπαρξης που δομείται από δυνάμεις ορατές και αόρατες. Ανελέητη πάλη ανάμεσα στο πνεύμα και την ύλη. Ασύνειδη πάλη αντίθετων δυνάμεων για να φέρουν την αρμονία. Μεταξύ χαρτιού και μεταξιού συντίθεται μια αφήγηση ελλειπτική με διείσδυση στο υποσυνείδητο. Το φως συνδέεται με τη ζωή και είναι φορέας μνήμης. Περνάει από το ημιδιάφανο μεταξωτό ύφασμα για να εξαϋλώσει μορφές και γεγονότα. Συνειρμικές εικόνες σχεδιάζονται στο χαρτί παράλληλα με τη ζωγραφική στο μετάξι. Δημιουργούνται δύο επίπεδα για να υποδηλώσουν διαφορετικές χωροχρονικές καταστάσεις που αλληλεπιδρούν. Κρυμμένες μνήμες και βιώματα αναδύονται.»

Η Ειρήνη Μνατσακανιάν γράφει για τη δουλειά της: «Ότι ζωγραφίζω αφορά σχέσεις μου με κοντινούς μου ανθρώπους. Είναι επιθυμίες σχέσεων που δεν πραγματοποιήθηκαν, σχέσεις  που αποφάσισα να διακόψω, σχέσεις που προσπαθώ να ανακτήσω, σχέσεις ενοχής που τολμώ να αντιμετωπίσω. Σχεδιάζω και χαράσσω την ανθρωπινή παρουσία πλησιάζοντας το κενό του θανάτου με γραφές τρυφερές που κουβαλώ στη μνήμη μου από τις ταπετσαρίες των τοίχων του πάππου μου. Κάθε σχέση αφήνει με το πέρασμα του χρόνου το απόσταγμα της μέσα μου και πάνω στο χαρτί μου. Γι’ αυτό νιώθω την ανάγκη να μεταδώσω μέσα από τις εικόνες την αίσθηση αυτών των σχέσεων γιατί πιστεύω ότι έτσι επικοινωνώ με τους  θεατές των έργων μου.»

Η Άννα-Μαρία Σμυρνάκη γράφει: «Ασχολούμαι  με τις προσωπικές μου ανησυχίες. Σκέφτομαι ότι η ζωγραφική αποτελεί μια διαδρομή παράλληλη με τη ζωή μου. Με απασχολεί σε αυτή την ενότητα έργων Το εγώ μου και η Ύπαρξή μου στο παρόν και σε αντιπαράθεση με καταστάσεις και άτομα του οικείου περιβάλλοντός μου. Το απόσταγμα του Πεσσόα "γνωρίζοντας τι ήταν η ζωή μου μέχρι σήμερα -τόσες φορές και τόσο έντονα αντίθετη προς τις επιθυμίες μου- δεν μπορώ να προβλέψω για την αυριανή ζωή μου, παρά ότι θα είναι ακριβώς αυτό που δεν μπορώ να προβλέψω, αυτό που δεν επιθυμώ, αυτό που θα μου επιβληθεί εκ των έξω, μέχρι και με τη μεσολάβηση της ίδιας μου της βούλησης" είναι αντιπροσωπευτικό της παρούσας σκέψης μου. Με απασχολεί το ζήτημα των στερεότυπων συμπεριφορών ,της κοινωνικής επιβολής ρόλων και χρησιμοποιώντας τις ανάλογες αλληγορίες τονίζω αυτά τα στοιχεία. Η γραφή αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της δουλειάς μου και την ενσωματώνω με κάποιον τρόπο καθώς μου είναι αδύνατο να μην αποτυπώσω τις σκέψεις που προκύπτουν.»

Εγκαίνια Έκθεσης: Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου, 20:00 – 23:00

Διάρκεια Έκθεσης:  5 Φεβρουαρίου έως 7 Μαρτίου 2015

Ημέρες και ώρες λειτουργίας:

Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή: 11:00 – 14:30 & 17:30 – 20:30

Τετάρτη, Σάββατο: 11:00 – 16:00

Κυριακή, Δευτέρα: Ανοικτά κατόπιν τηλεφωνικού ραντεβού

Αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος

Λεμπέση 4 & Μακρυγιάννη, Αθήνα | metro Ακρόπολη

Τηλέφωνο 211 182 38 18

www.technohoros.org

info@technohoros.org