Έκθεση του Αλέκου Φασιανού στη Μύκονο

Τον κορυφαίο Έλληνα εικαστικό καλλιτέχνη Αλέκο Φασιανό έχει την τιμή να παρουσιάζει το φετινό καλοκαίρι η Kapopoulos Fine Arts στη Μύκονο.

Η έκθεση του Αλέκου Φασιανού εγκαινιάστηκε στις 18 Ιουλίου και περιλαμβάνει χαρακτηριστικά έργα του από τις πολύ δημοφιλείς σειρές με τους αεικίνητους ποδηλάτες, τους αμετανόητους καπνιστές του, ή τα υπέροχα ζευγάρια του, που φέτος ταξιδεύουν στη Μύκονο. Ανάμεσα στα έργα της έκθεσης και το περίφημο έργο του Αλέκου Φασιανού «Αδάμ και Εύα στην αυλή τους».

Η Αίθουσα Τέχνης Kapopoulos Fine Arts, στα εννέα χρόνια της λειτουργίας της στο κέντρο της Μυκόνου έχει καταφέρει να παρουσιάσει αξιόλογους Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες. Να σημειώσουμε ότι ο Αλέκος Φασιανός έχει να παρουσιάσει έκθεση από το 2007, ενώ το 2008 είχε κάνει έκθεση με κολάζ. Η έκθεση του Αλέκου Φασιανού θα διαρκέσει ως τις 2 Αυγούστου.

 Με αφορμή την έκθεση στη Μύκονο, ας δούμε τι έγραφε ο κορυφαίος νομπελίστας ποιητής μας Οδυσσέας Ελύτης για τον Αλέκο Φασιανό και το έργο του:
«Δύο είναι οι δυνάμεις που διεκδικούνε τον πρώτο ρόλο στη διαμόρφωση ενός έργου τέχνης: n σοφία και n σπάθα του Μεγαλέξαντρου… Σπάθα του Φασιανού δεν εστάθηκε, όπως σε τόσους άλλους, n τεχνική του αλλά ο μύθος των παιδικών του χρόνων. Και σοφία του -ασπίδα του- n επιμονή να τον διατηρεί και να τον αναπτύσσει με τρόπο ανένδοτο, ακόμη και με όλα του τα ελαττώματα που τα μετατρέπει σε χάρμα οφθαλμών για τους άλλους, έτσι σαν αγριοτριανταφυλλιά που δεν μπολιάζεται μα που ωστόσο ξέρει ν 'ανθίσει. Τυχαίο δεν είναι ότι σε μια στιγμή που οι περισσότεροι καλλιτέχνες με απελπισία είχανε καταθέσει τα όπλα μπροστά στη χιλιομεταχειρισμένη παραστατική ζωγραφική, εκείνος, για να' χει ακριβώς διατηρήσει σε συνεχή κατάσταση ανταρσίας την ιδιότυπη αθωότητά του, επέτυχε να διαχύσει ένα είδος δροσιάς που οι κουρασμένοι των σημερινών μεγαλουπόλεων, όχι χωρίς κάποιαν έκπληξη, αποδεχθήκανε σαν ευεργετική ανοιξιάτικη Βροχούλα. Βέβαια, χρειαζότανε γι' αυτό ένας θαυματοποιός.

 Και ο Φασιανός, μικρός ή μεγάλος, έδειξε ότι είχε τον τρόπο να βγάζει από το καπέλο του κουνέλια και σημαίες - στην περίπτωσή του φουμαδόρους και ποδηλάτες - με μια ευκολία που θα τη χαρακτηρίζαμε σαν επικίνδυνη αν, τις περισσότερες φορές, n ίδια του n χειρονομία δεν ήταν τόσο αυθόρμητη και πειστική. Χωρίς άλλο το Χρώμα θα πρέπει να έπαιξε μεγάλο ρόλο στην πρώτη του επαφή με τον κόσμο. Με κάθε του πίνακα μας ξαναφέρνει στη θέση εκείνου που το πρωτοανακαλύπτει. Και με το παραμορφωτικό του σχέδιο, βοηθεί, δίνει έδαφος στο χώμα ν' αποκτήσει μιαν ευκρασία, ν' απλωθεί με τις πιο ανεπαίσθητες και τις πιο ουράνιες διακυμάνσεις…

Ανάμεσα στη γειτονιά του πατρικού του σπιτιού και στην αριστερή όχθη του Σηκουάνα, για το καλό το δικό μας, ο Φασιανός εξακολουθεί να καλλιεργεί το μαγικό του κήπο. Για να κατέβουν και να περάσουν οι άγγελοι με το τεράστιο πηγούνι, που όλο παίζουν κομπολογάκι και όλο φουμέρνουν, καβάλα στα ποδήλατα και στις μοτοσικλέτες, να μας χαρίσουν τα Βαθυκύανα και λευκά και Χρυσά λουλούδια του αιώνα μας». (Οδυσσέας Ελύτης Από: Οδυσσέας Ελύτης, Ανοιχτά Χαρτιά, Αθήνα 1987 εκδ. Ίκαρος)
Η δρ. Ιστορίας της Τέχνης Νέλη Μισιρλή σημειώνει για τον μεγάλο Έλληνα ζωγράφο: «Ο Φασιανός δεν διστάζει, µε τα ίδια πάντα αποτελέσματα, να χρησιμοποιήσει όλα τα υλικά και όλα τα είδη γραφικής ύλης, ακόμη δε να υποστηρίξει το σχέδιο µε έχρωμα κραγιόνια και ακουαρέλα.

Τότε το χρώμα δεν διαρθρώνει, αλλά υποτάσσεται στη μουσική της γραμμής, στη σαφήνεια και στο δυναμισμό της. Και εκεί που θα 'λεγε κανείς ότι το μνημειώδες εξυψώνει την παράσταση ο λυρισμός της γραμμής της προσδίδει τρυφερότητα, ρομαντισμό, ποίηση. Με λίγες µόνο κινήσεις του χεριού διαγράφεται ο άνδρας που τραγουδάει στο παλκοσένικο, n γυναίκα που ονειροπολεί στο παράθυρο, το ζευγάρι που ερωτοτροπεί, οι ποδηλάτες που τρέχουν, τα άλογα που καλπάζουν και γενικά, από κάθε σχέδιο, μεταδίδεται n χαρά της ζωής και n αλήθεια της ύπαρξης. Η σχεδιαστική πρωτογενής δημιουργία του Φασιανού μοιάζει να έχει ζηλέψει τους ρυθµούς και τους μουσικούς ήχους της αρχαίας αγγειογραφίας, να έχει παραλάβει το μέτρο και την αρμονία του αναγεννησιακού ζωγράφου, να έχει διαγνώσει το σημαντικό και απαραίτητο σύμφωνα µε την αφαιρετική τάση της σύγχρονης εποχής, να έχει ενσαρκώσει το μνημειώδες της ανθρώπινης μεγαλοσύνης. (Νέλλη Μισιρλή, Δρ. Ιστορίας της Τέχνης Από τον Κατάλογο της Έκθεσης: «Φασιανός: Μυθολογίες του καθημερινού», Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου)

Ο ΑΛΕΚΟΣ ΦΑΣΙΑΝΟΣ ΣΤΗΝ
KAPOPOULOS FINE ARTS
ΣΤΗ ΜΥΚΟΝΟ
ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΚΘΕΣΗΣ: 18 ΙΟΥΛΙΟΥ
ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΩΣ ΤΙΣ 2 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Kapopoulos Fine Arts:Κεντρικό Ματογιάννι Μύκονος
Ενόπλων Δυνάμεων 15 τηλ. 22890 27 005
www.kapopoulosart.gr
Πηγή:http://www.tff.gr

Φωτογραφίες του υπέροχου Μπρεσόν ταξιδεύουν στη Μυτιλήνη

Η Φωτογραφική Εταιρεία Μυτιλήνης οργανώνει και παρουσιάζει στον νέο εκθεσιακό της χώρο, στο Κάτω Κάστρο στη Μυτιλήνη, φωτογραφική έκθεση με πρωτότυπες φωτογραφίες του μεγάλου φωτογράφου Ανρί Καρτιέ Μπρεσόν.

Η ιδιαιτερότητα της έκθεσης αυτής που την κάνει και μοναδική είναι ότι αποτελείται από 39 μεγάλες και 15 μικρότερες πρωτότυπες φωτογραφίες που μάλιστα φέρουν στο πίσω μέρος την ιδιόχειρη υπογραφή του μεγάλου καλλιτέχνη.
Σημειώνεται δε ότι πολλές από αυτές δεν είναι από τις ευρέως γνωστές φωτογραφίες του Μπρεσόν ανά τον κόσμο και παρουσιάζονται για πρώτη φορά. Κάποιες μάλιστα αφορούν την Ελλάδα. Πρόκειται για σκηνές κυρίως υπαίθρου, από αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδος αλλά και σκηνές από νυκτερινό μαγαζί με μπουζούκια και ζεϊμπέκικο.
Στην έκθεση θα παρουσιάζονται, επίσης, δύο σπάνια και πολύτιμα βιβλία των εκδόσεων Verve. Το «Images A La Sauvette» και το «Les Europeens» .
Η έκθεση θα διαρκέσει από 1 έως 31 Αυγούστου,
και θα εγκαινιασθεί το Σαββάτο 1 Αυγούστου στις 8 το βράδυ.

Πηγή: http://www.tff.gr

Φωτογραφικά σκηνοθετημένος «εαυτός μέσα στον εαυτό»

Έκθεση του Βασίλη Βρεττού, στην Πειραιώς 260

 Ζυράννα Ζατέλη.


Γνωστά ή άγνωστα πρόσωπα σκηνοθετούν τον εαυτό τους και ο φωτογραφικός φακός τους απαθανατίζει, στην ξεχωριστή έκθεση φωτογραφίας του εικαστικού - φωτογράφου Βασίλη Βρεττού, με τίτλο «Mise en Abyme / Ο εαυτός μέσα στον εαυτό», η οποία παρουσιάζεται στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, στην Πειραιώς 260, έως τις 31 Ιουλίου, με ελεύθερη είσοδο.
Κάθε ένας από τους πρωταγωνιστές των φωτογραφιών συνοδεύει τη σκηνοθετική του επιλογή με ένα επεξηγηματικό κείμενο. Γιατί διάλεξε να φωτογραφηθεί έτσι; Ποια αντικείμενα επέλεξε, για να τον/την περιβάλλουν; Ποια πτυχή του εαυτού του θέλησε να αναδείξει; Υπάρχει κάποιο κρυμμένο μήνυμα;

 Στάθης Λιβαθινός.

 Η σύλληψη αυτού του εγχειρήματος ξεκίνησε, όταν ο Βασίλης Βρεττός, ως καλλιτέχνης με ένα σχεδόν εμμονικό ενδιαφέρον για την backstage αποτύπωση των πραγμάτων, είχε την εξής ανατρεπτική ιδέα: αντί να σκηνοθετήσει ο ίδιος - ως είθισται - τα μοντέλα του για τη φωτογράφιση, ζήτησε από αυτά να ορίσουν το σκηνοθετικό πλαίσιο. Η ιδέα αυτή ενθουσίασε την επιμελήτρια της έκθεσης, Ίριδα Κρητικού, η οποία πρότεινε μια επιλογή προσώπων, που προέρχονται από τον χώρο των παραστατικών και εικαστικών τεχνών, αλλά και από τον ευρύτερο πνευματικό κόσμο.

 Νίκος Καραθάνος.

 Ανάμεσά τους, συναντά κανείς γνωστούς ηθοποιούς, σκηνοθέτες, ζωγράφους, συγγραφείς, τραγουδιστές, μουσικούς. Δεδομένου, μάλιστα, ότι αρκετά από τα πρόσωπα αυτά, τα τελευταία χρόνια, έχουν συμμετάσχει στις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ Αθηνών (Νίκος Καραθάνος, Άγγελος Παπαδημητρίου, Δημήτρης Καρατζάς, Λυδία Φωτοπούλου, Εύα Μανιδάκη, Γιώργος Γλάστρας και άλλοι), ο χώρος της Πειραιώς 260 θεωρήθηκε ο πλέον ενδεδειγμένος για την πραγματοποίηση της έκθεσης, το σώμα της οποίας αποτελούν γύρω στα 30 σκηνοθετημένα πορτραίτα.

 Στέλιος Ταχιάτης.

 Σε ρόλους - έκπληξη που ξαφνιάζουν

Στα έργα της ενότητας που δημιουργήθηκαν ειδικά για το φετινό Φεστιβάλ Αθηνών, οι πρωταγωνιστές εμφανίζονται  σε ρόλους -  έκπληξη, που ξαφνιάζουν, διασκεδάζουν και συγκινούν τον θεατή. Ο Βασίλης Βρεττός δημιουργεί μικρούς περίκλειστους κόσμους, που αποδομούν τη συμβατή εικόνα των προσώπων, προτείνοντας το καθρέφτισμα μιας άγνωστης πτυχής ή, εν τέλει, «έναν εαυτό μέσα στον εαυτό».

Οι  ήρωες της ενότητας, που επιλέχθηκαν για πολλούς διαφορετικούς λόγους από τον καλλιτέχνη και την επιμελήτρια της έκθεσης, επαναδομούν τη συμβατή ταυτότητά τους, σκηνοθετώντας μια επιθυμία, ένα όνειρο ή μια φαντασίωση, που, ενδεχομένως, αποκαλύπτει ένα άγνωστο και σκιώδες κομμάτι της προσωπικότητάς τους στον θεατή.

 Μιχάλης Σαράντος.

 «Ο γαλλικός όρος “mise en abyme”, που καθιερώθηκε στην τέχνη και τη λογοτεχνία από τον André Gide, σημαίνει “την εικόνα που εμπεριέχεται μέσα στην εικόνα” ή “την πλοκή που εμπεριέχεται μέσα στην πλοκή”, και συνδέεται στην πρωτογενή εκδοχή του με  μεσαιωνικά σύμβολα, που απεικονίζουν τη θέση ενός υποκειμένου στην άβυσσο.

 Η Λυδία Φωτοπούλου φωτογραφήθηκε στο εργαστήρι κεραμικής της Νίκης Γκόφα.

 Με προτίμηση στις αυτοτελείς θεματικές ενότητες

Ιδρυτής της εταιρείας Accent από το 1994, ο Βασίλης Βρεττός δραστηριοποιείται ως εικαστικός φωτογράφος, δουλεύοντας αυτοτελείς θεματικές ενότητες. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές και έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Συνεργάστηκε με το Μουσείο Μπενάκη για την καταγραφή επαγγελμάτων σε όλη τη χώρα (προβιομηχανικών και σύγχρονων), αποτυπώνοντας το αντικείμενο εργασίας, αλλά και τον ανθρώπινο μόχθο.

 Μυρτώ Παπαθανασίου.

 Ακόμη, έχει συνεργαστεί με τον Πολιτισμικό Οργανισμό του Δήμου Αθηναίων στη δημιουργία εκδόσεων, με θέμα τα αρχαία μνημεία της Αθήνας, καθώς και για την έκδοση βιβλίου του Δημαρχείου της Αθήνας, με τον Οργανισμό Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων της Αθήνας στην καταγραφή των εργασιών αναβάθμισης του ιστορικού κέντρου της πόλης και ανάδειξης των μνημείων και σημαντικών κτηρίων της, με το Πολιτιστικό Ίδρυμα της Τραπέζης Πειραιώς για τη φωτογράφηση των Μουσείων τους με προβιομηχανικά επαγγέλματα, με το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως για την καταγραφή των εργασιών ανέγερσης και τη μεταφορά και τοποθέτηση των εκθεμάτων και με την Ελληνοαμερικανική Ένωση. Το 2010, κυκλοφόρησε το φωτογραφικό του λεύκωμα, «Μαρμαροτεχνήτες της Ακρόπολης» (εκδόσεις Άγρα).

 Ο εικαστικός και ηθοποιός Αγγελος Παπαδημητρίου, ένα από τα μοντέλα της έκθεσης.

 Πληροφορίες
Πειραιώς 260: Πειραιώς 260 - Ταύρος, τηλ.: 210 9282900.
Πηγή:gkoul@naftemporiki.gr

Γιάννης Γαΐτης: Ένας Ασυμβίβαστος Δανδής γελοιογραφεί τους θεσμούς

Το Radisson Blu Park Hotel, Athens, συνεχίζει να παρουσιάζει ανά τακτά χρονικά διαστήματα το έργο καταξιωμένων Ελλήνων καλλιτεχνών με σκοπό την προβολή της ελληνικής τέχνης τόσο στο εγχώριο κοινό όσο και στο ξένο που επισκέπτεται την χώρα μας. Μέσα στο συγκεκριμένο πλαίσιο, «Πολιτισμός-Τουρισμός», επιλέχθηκε ο Γιάννης Γαΐτης ο οποίος υπήρξε σεμνός, ασυμβίβαστος, οραματιστής, επαναστάτης, και μαζί σπουδαίος εκπρόσωπος του Μοντερνισμού στην Ελλάδα.

Εκπροσωπεί την γενιά που ξεπηδά μέσα από την αντίσταση και χρησιμοποιεί τα γνωστά ανθρωπάκια του σαν αγγελιοφόρους των ιδεολογικών και καλλιτεχνικών του στοχασμών.
Την Τετάρτη 10 ΙΟΥΝΙΟΥ, στις 20.00, η διεύθυνση του ξενοδοχείου Radisson BLU PARK HOTEL, ATHENS - στο πλαίσιο του αφιερώματος «ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ» και της συνεργασίας του με την ιστορικό τέχνης Ελένη Αθανασίου - παρουσιάζει την έκθεση του Γιάννη Γαΐτη με τίτλο Ένας Ασυμβίβαστος Δανδής. Τα έργα της έκθεσης προέρχονται από ιδιωτικές συλλογές και θα εκτίθενται στους χώρους του ξενοδοχείου έως τις 24 Ιουλίου 2015.
Δημιούργησε περισσότερα από 4.500 έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, σχέδια και κατασκευές. Έκανε κοινωνικά και μαζί θεατρικά δρώμενα. Ασχολήθηκε με εικονογραφήσεις βιβλίων, σκηνικά, κουστούμια θεάτρου, σχέδια υφασμάτων και κουβέρτας. Το 1982 συνεργάστηκε με τον σχεδιαστή μόδας Γιάννη Τσεκλένη, για μια σειρά ενδυμάτων. Υπήρξε ένας από τους πρώτους Έλληνες καλλιτέχνες που ενδιαφέρεται για την παραγωγή πολλαπλών, επιθυμώντας έτσι την πρόσβαση του κοινού στο έργο του και δημιουργεί χρηστικά αντικείμενα όπως παιχνίδια, πιάτα, έπιπλα και χαρακτικά

Στην παρούσα έκθεση ένας ολόκληρος μικρόκοσμος από ζωόμορφες μυθικές οντότητες από περίεργα εντομοειδή (εργατικά μυρμηγκάκια, μύγες, σφήκες) πουλιά, ανθρωποειδή, άλλοτε με φράκο και άλλοτε με ριγωτό και καρό κουστούμι, λευκό γιακά, μαύρη γραβάτα, μαύρα παπούτσια και μαύρη κορδέλα γύρω από το καπέλο μελόν, κυριαρχούν στις συνθέσεις του. Το σκηνικό του είναι τα λούνα παρκ, το τσίρκο, το γήπεδο, ο δρόμος, οι παρελάσεις, οι κηδείες, οι λαϊκοί αντί-ήρωες, τα πανηγύρια, οι γάμοι.
Επηρεάζεται αρχικά από τον κυβισμό των Picasso και Braque και την γεωμετρική αφαίρεση. Η θεματολογία του σε αυτή την πρώτη φάση είναι συνήθως προσωπογραφίες και τοπία νησιών, ιδιαίτερα της Ύδρας και της Σαντορίνης. Από το 1957-1958 καταπιάνεται με τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό, την αφηρημένη τέχνη και τον βιομορφικό υπερρεαλισμό. Τα έργα αυτής της περιόδου χαρακτηρίζονται από εντομοειδή και μικρές ανθρώπινες μορφές. Το ανθρωπάκι του Γαΐτη γίνεται αντιπροσωπευτικό και καθοριστικό στη ζωγραφική του το 1968, ενώ από το 1980 και μετά, οι μορφές αυτές, που δεν έχουν καμία ατομική υπόσταση, αποκτούν τρίτη διάσταση και μπαίνουν στο χώρο σαν κατασκευή, σαν σκηνικό, σαν χρηστικό αντικείμενο, σαν παιχνίδι, σαν έπιπλό, σαν ύφασμα.
Ο Γιάννης Γαΐτης αποποιείται την Αναγεννησιακή προοπτική και δημιουργεί μια δισδιάστατη ζωγραφική που αφηγείται ιστορίες-παραμύθια εμπνευσμένα από την αρχαιότητα, την μυθολογία, τους βίους αγίων κλπ.

 Ο ίδιος είναι βαθιά ουμανιστής. Το ανθρωπάκι του γεννιέται από την αγάπη που έχει στον Άνθρωπο. Τον ενδιαφέρουν οι βαριές συνέπειες του βιομηχανικού πολιτισμού, όπως η ανωνυμία, η απομόνωση, η αλλοτρίωση, η ισοπέδωση, η ομοιομορφοποίηση, η επιπεδοποίηση, ο υπερπληθυσμός, και η υπερκατανάλωση. Ο άνθρωπός του δεν έχει ηλικία, το φύλο του είναι πολλές φορές αμφίβολο και σχετίζεται με τα ανδρόγυνα στερεότυπα των συμβολιστών του τέλους του 19ου αι. και των αρχών του 20ου αι. Ενίοτε αποκτά φύλο, γίνεται γυναίκα-κούκλα που φορά στολισμένα καπέλα με φτερά και λουλούδια αλλά και άνδρας που φορά καπέλα μελόν. Οι ανδρικές φιγούρες του επηρεάζονται από τον άνδρα δανδή και είναι αδιάφορες, ανέκφραστες, ασυγκίνητες, κενές με άψογη αυστηρή εξωτερική εμφάνιση. Οι αυτάρεσκες μάσκες των ανθρωποειδών του αντικαθιστούν την έκφραση του προσώπου ενώ τα χαρακτηριστικά τους είναι επίπεδα και γραμμικά. Χαρακτηριστικά στοιχεία των έργων αυτής της κατηγορίας είναι η επανάληψη, η τυποποίηση, η μετωπική απόδοση και η αυστηρή οργάνωση. Τα ανθρωπάκια του μεταμορφώνονται σε αρχαϊκές κολώνες, σε αγγέλους με ριγέ και καρό κουστούμια, σε ανθρώπινους ουρανοξύστες, σε πλήθος που διαμαρτύρεται.



Το έργο του μόνο φαινομενικά είναι pop (popular). Στην πραγματικότητα απομυθοποιεί με τρόπο καυστικό και ειρωνικό την καταναλωτική κοινωνία και γελοιογραφεί τις λειτουργίες, τους θεσμούς και τα σύμβολά της. Η τυποποιημένη, επαναλαμβανόμενη και στυλιζαρισμένη του μορφή εμπνέεται, αλλά ταυτόχρονα διακωμωδεί, την προγονολατρεία, τους ήρωες και τους θεούς μιας παρελθούσης ακαδημαϊκής Ελληνικής σκηνής και σε αντίθεση με τους καλλιτέχνες της γενιάς του '30 βάζει τέλος στη νοσταλγία του παρελθόντος. Η νέα αφηγηματική αναπαράσταση (Figuration Narrative) που υιοθετεί ο Γαΐτης δημιουργεί ακαθόριστους χώρους και τόπους, που ξεδιπλώνονται άλλοτε σε οριζόντιες φρίζες ή σε επιμέρους πλαίσια μέσα στο ίδιο έργο. Με αυτό τον τρόπο ανακαλεί την αφηγηματική ζωγραφική που παρατηρούμε στις βυζαντινές εικόνες, στις ζώνες των αρχαίων ερυθρόμορφων αγγείων αλλά και στα καρέ-καρέ των σύγχρονων κόμικς.
Ο προσωπικός κώδικας γραφής του Γιάννη Γαΐτη εκπροσωπεί την αριστοκρατία του γούστου και παραμένει έως σήμερα σύγχρονος και αναγνωρίσιμος. Χρησιμοποιεί το γραφικό και βιομηχανικό σχέδιο, την αφίσα για να δημιουργήσει κρυπτογραφημένες οπτικές ιστορίες γεμάτες ρυθμό, μουσική και στυλ. Εν κατακλείδι χρησιμοποιεί το μύθο και την αλληγορία για να εικονογραφήσει συμβολικά το έργο του, παντρεύοντας τα γνωστά ανθρωπάκια του με μνήμες της παρελθούσης Ελληνικής ιστορίας.


Info:
ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΑΪΤΗΣ
ΈΝΑΣ ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟΣ ΔΑΝΔΗΣ
RADISSON BLU PARK HOTEL,ATHENS
ΔΙΑΡΚΕΙΑ : 10 ΙΟΥΝΙΟΥ 2015 – 24 IΟΥΛΙΟΥ 2015
Radisson BLU
PARK HOTEL
Λεωφ. Αλεξάνδρας 10, 10682 Αθήνα
Τηλ. 210 8894500 / Radissonblu.com/hotel-athens


ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Ο Γιάννης Γαΐτης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 4 Μαρτίου του 1923 και πέθανε στις 22 Ιουλίου του 1984. Σπούδασε στη ΑΣΚΤ της Αθήνας, από την οποία αποφοίτησε το 1951. Ανάμεσα στους δασκάλους του ήταν ο Κωνσταντίνος Παρθένης και ο Ιωάννης Φιλιππότης. Το 1948 συμμετείχε ως ιδρυτικό μέλος στην ομάδα Ακραίοι που ίδρυσε ο Αλέκος Κοντόπουλος, και τάσσεται ανοιχτά πλέον υπέρ της μοντέρνας και εναντίον της ακαδημαϊκής ρεαλιστικής τέχνης. Το 1954 έφυγε για το Παρίσι, όπου συνέχισε τις σπουδές του στην École des Beaux-Arts και στην Académie de la Grande Chaumière. Το 1957 υπέγραψε συμβόλαιο με την Γκαλερί Fachetti. Εργάστηκε τόσο στην Αθήνα όσο και στο Παρίσι και από το 1967 παρουσίασε τα γνωστά του Ανθρωπάκια. Το 1971 εκθέτει στο Δεσμό τις πετομηχανές του, ενώ τη δεκαετία 1970-1980, με μια σειρά από κατασκευές, παίρνει μέρος σε δρώμενα και περιβάλλοντα, επιχειρώντας να αναφερθεί και στον αρχαίο κόσμο. Σταδιακά, από το 1975 οι σχηματοποιημένες μορφές πολλαπλασιάστηκαν και ενοποιήθηκαν με αποτέλεσμα τη δημιουργία ανθρώπινων τοπίων. Θεωρείται ως ένας από τους πρωταγωνιστές στην καλλιτεχνική πρωτοπορία. Απεβίωσε τον Ιούλιο του 1984, λίγες ημέρες μετά τα εγκαίνια της αναδρομικής έκθεσης του έργου του στην Εθνική Πινακοθήκη Αθηνών.

Πηγή: http://www.tff.gr

Europe. South East - Recorded Memories: 23 καλλιτέχνες από 11 χώρες

Μία έκθεση του Goethe-Institut σε συνεργασία με το Μουσείο Φωτογραφίας του Braunschweig και το Athens Photo Festival 2015.

Στην έκθεση Europe. South East – Recorded Memories (Νοτιοανατολική Ευρώπη – Καταγεγραμμένη μνήμη) παρουσιάζονται τα έργα είκοσι τριών καλλιτεχνών από έντεκα χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, οι οποίοι πραγματεύονται ερωτήματα που αφορούν τη συλλογική μνήμη, τους τόπους μνήμης, τις διαφορετικές κουλτούρες της μνήμης, καθώς και τον ρόλο της εικόνας στις διαδικασίες αυτές.
Με τη χρήση φωτογραφιών και βίντεο, οι καλλιτέχνες εξετάζουν μέσα από τα έργα τους τρόπους με τους οποίους το παρελθόν εξακολουθεί να είναι παρόν σε αυτήν τη στιγματισμένη από συγκρούσεις και πολέμους περιοχή της Ευρώπης.
Η έκθεση παρουσιάζει όχι μόνο πολύ διαφορετικές μεταξύ τους ιστορικές αφηγήσεις, αλλά και διαφορετικούς τρόπους χρήσης της κάμερας: τη νηφάλια ή την υποκειμενική καταγραφή, τη βιογραφική αφήγηση, την ιστορική ανάλυση, καθώς και την αποτύπωση του ίχνους μιας δράσης.
Ύστερα από πρωτοβουλία του Ινστιτούτου Goethe και με την υποστήριξη των διευθυντριών και διευθυντών των Ινστιτούτων Goethe και επιμελητριών και επιμελητών στις συμμετέχουσες στο εγχείρημα χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, η επιμελήτρια Constanze Wicke άρχισε να αναζητά καλλιτέχνιδες και καλλιτέχνες που στα έργα τους πραγματεύονται το θέμα «μνήμη» και έχουν ως αντικείμενο δουλειάς τη δραματική ιστορία της περιοχής και το στοχασμό σχετικά με τις παρελθούσες και τρέχουσες συγκρούσεις στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

 Το αποτέλεσμα της αναζήτησης αυτής είναι μια πολύ ξεχωριστή συλλογή έργων (φωτογραφίες, βίντεο και εγκαταστάσεις), που φέρνουν το θεατή αντιμέτωπο με διαφορετικές απόψεις, προσεγγίσεις και εκτιμήσεις. Η έκθεση θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μοναδική μέχρι στιγμής στην Ευρώπη: Συγκεντρώνει και παρουσιάζει σε μια κοινή εικαστική εκδήλωση έργα καλλιτεχνών από 11 χώρες, επιτρέποντας έτσι να συναντηθούν άκρως ετερόκλητες αναμνήσεις και πρακτικές της ανάμνησης.
Η έκθεση παρουσιάστηκε το 2013 στο Μουσείο Φωτογραφίας του Braunschweig, προτού περιοδεύσει στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

 Συμμετέχοντες καλλιτέχνες:
Hassan Abdelghani (Κροατία, Πούλα)
Ana Adamovic (Σερβία, Βελιγράδι)
Jelena Blagović (Κροατία, Ζάγκρεμπ)
Βαγγέλης Βλάχος (Ελλάδα, Αθήνα)
Pavel Braila (Μολδαβία, Κισινάου)
Michele Bressan (Ρουμανία, Βουκουρέστι)
kavecS_Κωστής Σταφυλάκης & Βάνα Κωσταγιόλα (Ελλάδα, Αθήνα/Ελβετία, Γενεύη)
Iosif Augustin Kiraly (Ρουμανία, Βουκουρέστι)
Πάνος Κοκκινιάς (Ελλάδα, Αθήνα)
Milomir Kovacevic (Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Σαράγεβο/Γαλλία, Παρίσι)
Nikola Antonov Mihov (Βουλγαρία, Σόφια/Γαλλία, Παρίσι)
Erhan Muratoglu (Τουρκία, Άγκυρα)
Nikola Radić (Σερβία, Βελιγράδι)
Stefan-Constantin Sava (Ρουμανία, Βουκουρέστι)
Stefana Savic (Σερβία, Βελιγράδι)
Sasho Stanojkovikj (ΠΓΔΜ, Σκόπια)
Predrag Terzic (Σερβία, Βελιγράδι)
Ανδρέας Τσονίδης (Ελλάδα, Θεσσαλονίκη)
Peter Tzanev (Βουλγαρία, Σόφια)
Zaneta Vangeli (ΠΓΔΜ, Σκόπια)
Sandra Vitaljic (Κροατία, Ζάγκρεμπ)
Μαριάννα Χριστοφίδη (Κύπρος, Λευκωσία/Γερμανία, Κολωνία)
Fani Zgouro (Αλβανία, Τίρανα/Γερμανία, Βερολίνο)

Ο κατάλογος της έκθεσης κυκλοφορεί σε γερμανική και αγγλική γλώσσα από τις Εκδόσεις Spector
 Books, Λειψία 2013 (ISBN: 978-3-944669-06-09).
Φωτογραφίες, βίντεο και εγκαταστάσεις 23 καλλιτεχνών από 11 χώρες
Επιμέλεια: Constanze Wicke (Γερμανία, Λειψία, Μπράουνσβάιγκ)
Συνεπιμελήτρια για την Αθήνα: Ξένια Καλπακτσόγλου (Ελλάδα, Αθήνα)

Info:
Τετάρτη 3 Ιουνίου έως Κυριακή 26 Ιουλίου 2015
Χώρος: Μουσείο Μπενάκη,
Πειραιώς 138 & Ανδρονίκου
Τηλ.: 210 36 61 000
Ώρες λειτουργίας:
Πέμπτη, Κυριακή: 10:00 - 18:00
Παρασκευή, Σάββατο: 10:00 - 22:00
Δευτέρα-Τετάρτη: κλειστά
Περισσότερες πληροφορίες:
www.goethe.de/recorded-memories
Πηγή: http://www.tff.gr

«Η Θάλασσα παντού»: Έργα του Παύλου Σάμιου στην Ύδρα

Αν και στο έργο του η θάλασσα έχει περίοπτη και σταθερή θέση, ωστόσο είναι η πρώτη φορά που ο Παύλος Σάμιος την κάνει πρωταγωνίστρια στη νέα του έκθεση που, κάτω από τον εύγλωττο τίτλο «Η θάλασσα παντού», εγκαινιάζεται στο Ιστορικό Αρχείο και Μουσείο Ύδρας στις 13 Ιουνίου.

Να σ' αγναντεύω, θάλασσα, να μη χορταίνω,
απ' το βουνό ψηλά
στρωτήν και καταγάλανη και μέσα να πλουταίνω
απ' τα μαλάματά* σου τα πολλά.
Κώστας Βάρναλης
Πράγματι η θάλασσα είναι πανταχού παρούσα στο έργο του διακεκριμένου Έλληνα ζωγράφου, ο οποίος και λόγω της νησιωτικής καταγωγής του, αλλά και λόγω των πολλαπλών θαλασσινών προορισμών που έχει διασχίσει την έχει στην καρδιά του.

 «Η θάλασσα εμπεριέχεται στη ζωή όλων μας», σημειώνει ο Παύλος Σάμιος και επισημαίνει ότι το υγρό στοιχείο έκανε αισθητή την παρουσία του στη δουλειά του από την πρώτη περίοδο δημιουργίας του ως σήμερα. Τα κομμάτια της θάλασσας είναι πολύ συχνά στο έργο του Παύλου Σάμιου, ο οποίος συνηθίζει να βάζει θαλασσινό φόντο, ή περίγραμμα στα έργα του. Δεν είναι ότι ζωγραφίζει τη θάλασσα, αλλά ότι δεν μπορεί να μην την ζωγραφίζει δίνοντας της χώρο στην έμπνευση του. Το θαλασσινό στοιχείο, περασμένο στο βλέμμα του, στις εμπειρίες, μα πιο πολύ στην ψυχή του, λειτουργεί ως η απαραίτητη ανάσα στο κύριο θέμα της δουλειάς του. Έτσι ακόμα και όταν επιδίδεται στα αγαπημένα του θέματα, όταν ζωγραφίζει γυναίκες, νεκρές φύσεις, καφενεία, ζευγάρια, νυχτερινά τοπία, εσωτερικά σπιτιών, υπάρχει πάντα ένα ανοικτό παράθυρο σ ένα κομμάτι θάλασσας.

 Ακόμα και στις Αφροδίτες του, τέσσερις από τις οποίες συμπεριλαμβάνονται στα έργα της παρούσας έκθεσης στο Ιστορικό Αρχείο Μουσείο Ύδρας, η θάλασσα είναι παρούσα, ακόμα και όταν δεν είναι. Κατά τα άλλα η έκθεση περιλαμβάνει αφαιρετικές περιηγήσεις σε νησιά, μνήμες διακοπών, τις υπέροχες γυναίκες και τους δράκους του Παύλου Σάμιου, αλλά και τα νωχελικά καφενεία του και τις νεκρές φύσεις του, εκεί όπου μια φέτα καρπούζι γίνεται τόσο θελκτική μαζί με τα προκλητικά να τα δοκιμάσεις σταφύλια και άλλα φρούτα του.

 Σε όλα τα έργα η θάλασσα είναι ήρεμη, γαλήνια, σαν αγκαλιά ανοιχτή που κλείνει μέσα της το έργο του Παύλου Σάμιου. Μια γοητευτική κατάδυση στη «θαλασσινή» πλευρά της ψυχής μας, που μας οδηγεί σε μια ανάδυση στο φως.

Να σημειώσουμε ότι πολλά από τα έργα της έκθεσης ανήκουν στην ιδιωτική συλλογή του ίδιου του καλλιτέχνη και εκτίθενται για πρώτη φορά.

Info:
«Η Θάλασσα παντού»
Εγκαίνια 13 Ιουνίου
Διάρκεια ως τις 31 Ιουλίου 2015
Διάρκεια έκθεσης 13 Ιουνίου ως 31 Ιουλίου 2015.
Εγκαίνια Σάββατο 13 Ιουνίου 9.00 μ.μ.
Ώρες επίσκεψης καθημερινά 9.00 π.μ. - 4.00 μ.μ. και 7.30 μ.μ. - 9.30 μ.μ.
Ιστορικό Μουσείο Αρχείο Ύδρας τηλ. 22980 52355, 54142. Fax: 22980 52355
www.iamy.gr
Πηγή: http://www.tff.gr

Έκθεση περιβαλλοντικής φωτογραφίας

"Green Project στη Νότια Αμερική: Ένα οδοιπορικό”

 

Παρασκευή 5 Ιουνίου 2015: Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος

έως την Τρίτη 30 Ιουνίου 2015

Έκθεση περιβαλλοντικής φωτογραφίας

"Green Project στη Νότια Αμερική: Ένα οδοιπορικό”

Συμμετέχουν 13 φωτογράφοι - οδοιπόροι της Green Project

Επιμέλεια: Γιώργος Ασημακόπουλος

Εγκαίνια: Παρασκευή 5 Ιουνίου 2015, στις 20:00

Είσοδος Ελεύθερη

Την Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2015, στις 20:00 στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης θα γίνουν τα εγκαίνια της έκθεσης περιβαλλοντικής φωτογραφίας "Green Project στη Νότια Αμερική: Ένα οδοιπορικό”, από την Αντιπρόεδρο του Ιδρύματος κα Ξένια Καλδάρα και την Πρόεδρο της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την UNESCO κα Αικατερίνη Τζιτζικώστα. 

Στην Έκθεση συμμετέχουν 13 οδοιπόροι της Green Project, κατ' αλφαβητική σειρά Τηλέμαχος Ανδριανόπουλος, Γιώργος Ασημακόπουλος, Αθανασία Βαράκη, Κωστής Βάρδας, Σοφία Δασύρα, Σιμόνη Ζαφειροπούλου, Δήμητρα Ζήρου, Βασιλική Κασούμη, Άγγελος Κατσάγγελος, Δημήτρης Κουλέτσης, Ιωάννα Λεμονή, Γιάννης Τζώρτζης και Κατερίνα Χαρτερού. Την επιμέλεια έχει ο Γιώργος Ασημακόπουλος. 

Οι 33 φωτογραφίες που εκτίθενται, αφορούν το περιβάλλον στην ευρεία του έννοια (αστικό και φυσικό) και διακρίνονται για την αφτιασίδοτη και καθαρή ματιά των ταξιδιωτών της Green Project, που πιστεύουν στη δύναμη της φωτογραφίας να αλλάξει τον κόσμο μας. Αποτελούν προσωπικές καταγραφές κατά τη διάρκεια ενός οδοιπορικού από την Μπογκοτά μέχρι τη Γη του Πυρός, 17.135 χλμ, 52 ημερών και 8 χωρών (Κολομβία, Ισημερινός, Περού, Βολιβία, Βραζιλία, Ουρουγουάη, Αργεντινή και Χιλή). 

Από τις 19 Ιουλίου μέχρι τις 7 Σεπτεμβρίου 2014 αποτυπώθηκαν φωτογραφικά 51 πράσινα σημεία ενδιαφέροντος σε σχέση με τη γεωποικιλότητα, τη βιοποικιλότητα, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO, αλλά και την απλή καθημερινότητα. Η έκθεση περιβαλλοντικής φωτογραφίας θα φιλοξενηθεί στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης από 5 μέχρι 30 Ιουνίου 2015. Είσοδος ελεύθερη. 

Επιπλέον, την Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2015 και ώρα 12:00 η Πρόεδρος και το Δ.Σ. της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την UNESCO & η οργάνωση “Green Project” προσκαλούν σε ημερίδα για τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος 2015, με θέμα: “Προκλήσεις για την Ελλάδα και Ευκαιρίες για ένα Βιώσιμο Μέλλον”, που θα λάβει χώρα στο Υπουργείο Εξωτερικών (Αμφιθέατρο “Κρανιδιώτης”, Ακαδημίας 1, Αθήνα).

^{Πληροφορίες}

^{Παρασκευή 5 Ιουνίου 2015: Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος}

^{έως την Τρίτη 30 Ιουνίου 2015}

^{Έκθεση περιβαλλοντικής φωτογραφίας}

^{"Green Project στη Νότια Αμερική: Ένα οδοιπορικό"}

^{Συμμετέχουν 13 φωτογράφοι - οδοιπόροι της Green Project}

^{Επιμέλεια: Γιώργος Ασημακόπουλος}

^{Εγκαίνια: Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2015, στις 20:00}

^{Εκθεσιακός Χώρος 1ου ορόφου}

^{Ώρες λειτουργίας: Δευ - Κυρ, 18:00 - 22:00}

^{Είσοδος Ελεύθερη}

^{Πηγή: http://www.mcf.gr}