Άγνωστα έργα του Παρθένη θα εκτεθούν στην Ανδρο

Στην αδιάκοπη προσπάθεια εικονογραφικής ιστόρησης της υπέρβασης που ο άνθρωπος ακατάπαυστα ανέκαθεν επιχειρεί, το Βυζάντιο άφησε το δικό του ανεξίτηλο στίγμα. Παρά τις τόσες κοινωνικο-ιστορικές αντιξοότητες, αυτός ο πολυσήμαντος πολιτισμός παρήγαγε αριστουργήματα σε όλα ανεξαιρέτως τα πεδία του πνεύματος και της τέχνης.
Στη νεότερη και σύγχρονη περίοδο πολλοί διακεκριμένοι Έλληνες ζωγράφοι ανέδραμαν στον εικονογραφικό κόσμο αυτής της μεγάλης τέχνης, αναζητώντας εικονιστικά πρότυπα και επιρροές, όχι για να επαναλάβουν γνωστά στερεότυπα, αλλά για να τα εμβολιάσουν συμπρακτικά με το πνεύμα και τα τεχνοτροπικά δεδομένα των νεότερων κινημάτων, τα οποία γνώρισε η τέχνη καθ' όλη τη διάρκεια του περασμένου αιώνα.

Σκοπός αυτού του αφιερώματος είναι, συνεπώς, να αναζητηθούν αυτές οι ιστορικές, αισθητικές και τεχνοτροπικές επιρροές και να αναδειχθεί ο τρόπος με τον οποίο οι Νεοέλληνες ζωγράφοι τις ενέταξαν στους εικαστικούς τους προβληματισμούς επιτυγχάνοντας με τον τρόπο αυτό την αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος γι' αυτόν τον μακρόχρονο, υποτιμημένο, όμως, ως έργο αισθητικής, εικονογραφικό πολιτισμό.
Με αυτό το σκεπτικό το Ίδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή οργανώνει για το καλοκαίρι 2013 ένα εικαστικό αφιέρωμα την επιμέλεια του οποίου έχει ο κ. Νίκος Ζίας, Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το αφιέρωμα θα συγκροτείται με έργα των εξής διακεκριμένων ζωγράφων οι οποίοι παράλληλα με την κοσμική ζωγραφική ζωγράφισαν και έργα με θρησκευτική θεματολογία, συμβάλλοντας με τον τρόπο αυτό στην αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος για την Βυζαντινή τέχνη: Κωνσταντίνος Παρθένης, Φώτης Κόντογλου, Σπύρος Παπαλουκάς, Σπύρος Βασιλείου, Πολύκλειτος Ρέγκος, Νίκος Εγγονόπουλος, Γιάννης Τσαρούχης, Κωνσταντίνος Αρτέμης, Δημήτριος Πελεκάσης, Αγήνωρ Αστεριάδης, Πολυχρόνης Λεμπέσης, Δημήτρης Μπισκίνης, Στέφανος Αλμαλιώτης, Αναστάσιος Λουκίδης, Νίκος Νικολάου, Ράλλης Κοψίδης και οι χαράκτες Δημήτριος Γαλάνης, Λυκούργος Κογεβίνας, Ευθύμιος Παπαδημητρίου, Αλεβίζος-Αναστάσιος Τάσσος, Γιώργος Σικελιώτης, Βάσω Κατράκη.

Τα 130 και πλέον έργα προέρχονται από Κρατικά και Εκκλησιαστικά Μουσεία, Ιδρύματα, Ιερούς Ναούς και Ιδιωτικές Συλλογές.
Η έκθεση θα συνοδεύεται από κατάλογο - έκδοση αναφοράς, με κείμενα 13 επιστημόνων, την επιμέλεια του οποίου έχει ο κ. Χρήστος Φ. Μαργαρίτης.
Ιστορώντας την Υπέρβαση
 Από την παράδοση του Βυζαντίου στη σύγχρονη τέχνη
30 Ιουνίου - 29 Σεπτεμβρίου 2013
Διάρκεια έκθεσης: 30 Ιουνίου - 29 Σεπτεμβρίου 2013
Ίδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή, Τηλ.: 210 7252895 – 6
Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Άνδρος, Τηλ. 22820 22444, Fax: 22820 22490
Site: www.goulandris.gr / www.moca-andros.gr
Facebook: pages/MOCA-Museum-of-Contemporary-Art-Andros
https://twitter.com/BEGoulandris
Πηγή: http://www.e-go.gr

«100 καρέκλες σε 100 μέρες» στο Μπενάκη

Την Τετάρτη 5 Ιουνίου 2013 και ώρα 20:00, το Μουσείο Μπενάκη εγκαινιάζει στο Κτήριο της Οδού Πειραιώς την έκθεση του πρωτοποριακού καλλιτέχνη Martino Gamper «100 καρέκλες σε 100 μέρες», μια έκθεση που από το 2007 μέχρι σήμερα έχει παρουσιαστεί σε μερικά από τα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου στην Αγγλία, την Αυστρία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία και την Αμερική. Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 28 Ιουλίου 2013.
Οι 100 καρέκλες του Gamper δημιουργήθηκαν σε 100 μέρες με υλικά από παλιές καρέκλες που βρήκε ο καλλιτέχνης σε σπίτια φίλων του ή που ο ίδιος αγόρασε από παζάρια ή μάζεψε από τους δρόμους του Λονδίνου.
Για την ακρίβεια, πρόκειται για 99 καρέκλες, καθώς την 100η θα τη δημιουργήσει ο καλλιτέχνης στην Αθήνα, λίγες μέρες πριν την έκθεση. Το φιλμάκι-ντοκουμέντο αυτής της δημιουργικής διαδικασίας θα προβληθεί στο πλαίσιο της έκθεσης.
Σκοπός του Gamper, δημιουργώντας τις καρέκλες του, ήταν να μετατρέψει τον χαρακτήρα και τη λειτουργικότητα τους και να δημιουργήσει νέα χρήσιμα σχέδια αναμιγνύοντας τα στιλιστικά και τα κατασκευαστικά στοιχεία που διέθεταν οι καρέκλες που περισυνέλεξε.
«Η ανακατασκευή της κάθε καρέκλας, εξηγεί ο ίδιος, ήταν για μένα σαν ένα «τρισδιάστατο σκίτσο» που έπρεπε να ολοκληρώσω σε μια μέρα. Λόγω του περιορισμένου χρόνου υπάρχουν αφενός στοιχεία συμπτωματικά και αυθόρμητα και αφετέρου η υβριδική τους μορφολογία κρύβει στοιχεία γεωγραφικά, ιστορικά και κοινωνιολογικά, που αποκαλύπτουν πράγματα για το Λονδίνο και για τους παλαιότερους ιδιοκτήτες τους. Οι ιστορίες πίσω από τις καρέκλες είναι όσο σημαντικές όσο το στυλ και η λειτουργικότητα τους».
Η ευρηματικότητα και η τόλμη -ο καλλιτέχνης δεν διστάζει να επενδύσει μια πλαστική καρέκλα με πολυτελές ύφασμα ή να φτιάξει μια καρέκλα από τον σκελετό ενός ποδηλάτου- είναι τα κύρια χαρακτηριστικά του έργου του Gamper, το οποίο επιπλέον αποπνέει το πνεύμα της εποχής, αφού ανταποκρίνεται απόλυτα στο τρίπτυχο
«Ανακυκλώνω, Αναδημιουργώ, Ανακαλύπτω εκ νέου». Δεν είναι καθόλου τυχαίο που τα διθυραμβικά άρθρα που γράφτηκαν στον διεθνή Τύπο για τον Gamper, άλλοτε τον χαρακτηρίζουν ως τον «καλύτερο σχεδιαστή επίπλου» και άλλοτε ως «τον καλύτερο αλχημιστή».

Ο ίδιος, με σπουδές στις Καλές Τέχνες και το βιομηχανικό design, ξεκαθαρίζει ότι ενδιαφέρεται κυρίως να ανακατασκευάζει παλιά αντικείμενα καθώς όπως δηλώνει αυτά διαθέτουν μια αφηγηματική διάσταση -αφηγούνται πράγματα για τον τρόπο που ζούμε, για τον χρόνο και τον τόπο που ζούμε και για την κουλτούρα μας- που τον συγκινεί και τον εμπνέει.
Αναζητά την ομορφιά σε αυτό που έχει απορριφθεί και αναπλάθοντας το προσπαθεί να το εντάξει ξανά στον κύκλο κατανάλωσης. Ενστικτωδώς ο καλλιτέχνης ενστερνίζεται την ατέλεια, ξεκινώντας από την πρώτη ύλη-το παλιό, το ταπεινό, το εγκαταλειμμένο αντικείμενο- συνεχίζοντας με την εκτέλεση, η οποία δεν βασίζεται στην τέλεια ιδέα αλλά στην έμπνευση και τον αυτοσχεδιασμό της στιγμής, μέχρι το τελικό αποτέλεσμα για το οποίο δηλώνει απερίφραστα: «Η τέλεια καρέκλα δεν υπάρχει!».
Αυτό ακριβώς το συμπέρασμα καλείται να ερμηνεύσει ο θεατής της έκθεσης που θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα, εισάγοντας τη Θεωρία των Ιδεών του Πλάτωνα, ο οποίος γράφει στην Πολιτεία: «Ο κατασκευαστής κατασκευάζει έχοντας το βλέμμα του στραμμένο στην ιδεατή φόρμα ... κανένας όμως κατασκευαστής δεν πλάθει αυτή καθ' αυτήν την ιδεατή φόρμα. Πώς θα μπορούσε άλλωστε;».
Κατά τον Πλάτωνα τα αισθητά αντικείμενα είναι οι σκιές ή τα ατελή αντίγραφα των Ιδεών. Μόνο με το νου μπορούμε να οδηγηθούμε στη γνώση των Ιδεών και να έρθουμε σε επαφή με την Ιδέα του Αγαθού το οποίο αποτελεί το μέγιστο μάθημα.
Με άλλα λόγια στο ερώτημα αν μπορεί η κατασκευαστική μελέτη μιας καρέκλας να οδηγήσει στη Θεωρία των Ιδεών του Πλάτωνα, η απάντηση που δίνει ο καινοτομικός τρόπος παρουσίασης της έκθεσης «100 καρέκλες και σε 100 μέρες» στο Μουσείο Μπενάκη, είναι ένα μεγάλο «ΝΑΙ».
Πέρα όμως από το ξεχωριστό και πολύπλευρο ενδιαφέρον που παρουσιάζει αυτή η έκθεση, υπάρχει και ένας ακόμα πολύ σημαντικός λόγος για τον οποίο δεν πρέπει να την χάσει κανείς: Μέρος των εσόδων από την έκθεση θα διατεθεί για την ενίσχυση του Συλλόγου Φίλων Παιδιών με καρκίνο «ΕΛΠΙΔΑ»!

Info:
MARTINO GAMPER
100 καρέκλες σε 100 ημέρες
Μία Πλατωνική ερμηνεία
Εγκαίνια: 5 Ιουνίου 2013, ώρα 20:00
Διάρκεια έκθεσης: 6 Ιουνίου – 28 Ιουλίου 2013
Μουσείο Μπενάκη | Πειραιώς 138
Πηγή:http://www.e-go.gr

«Red Carpet» και «Akropolis Now» στην Πειραιώς

Ο Οργανισμός ΝΕΟΝ στηρίζει και φέτος το Φεστιβάλ Αθηνών, στο πλαίσιο της δέσμευσής του να φέρει τον σύγχρονο πολιτισμό κοντά στον σύγχρονο πολίτη και να διευρύνει τη σχέση της σύγχρονης τέχνης με το ευρύ κοινό.
Στη φετινή διοργάνωση, συμμετέχει με την παρουσίαση δύο έργων σύγχρονης τέχνης από τη Συλλογή Δ. Δασκαλόπουλου.
Τα έργα Red Carpet, 2011 της Μάρως Μιχαλακάκου και Akropolis Now, 2004 του Kendell Geers, θα εκτίθενται σε αμφίδρομη σχέση στους χώρους της Πειραιώς 260 (A) κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων του Φεστιβάλ Αθηνών 2013.

Την επιμέλεια της έκθεσης «Heart of Darkness» έχει ο Δημήτρης Παλαιοκρασσάς, ιστορικός τέχνης.
Το έργο «Red Carpet» (2004) της Μάρως Μιχαλακάκου, ένα μπορντώ βελούδο με τα αποτυπώματα των γαμψών νυχιών ενός φανταστικού αρπακτικού όντος, απλώνεται σε πολλά μέτρα δημιουργώντας μια σχέση έντασης στο χώρο. Το νυστέρι χρησιμοποιείται ως πινέλο, που αφαιρεί το πέλος του βελούδου για να αναδείξει τα αποτυπώματα του αρπακτικού. Το φάσμα της αντιστροφής ρόλων που ενυπάρχει στη σχέση θύτη και θύματος, θηρευτή και θηράματος, γοητεύει, τρομάζει και προκαλεί. Η εγκατάσταση έχει άμεση σχέση με την εξουσία, την κυριαρχική επιβολή και την αναπόσπαστη σχέση ζωής και θανάτου. Σε υπαρξιακό επίπεδο, ο θεατής γίνεται μάρτυρας της αγωνίας και της μανίας ενός ζωντανού όντος, που παλεύει για τη ζωή του αδράχνοντας την ύστατη ρανίδα ελπίδας.


Η εγκατάσταση «Akropolis Now» (2011) του Kendell Geers, αποτελείται από συρματόπλεγμα και μεταλλικά στοιχεία που συνθέτουν ένα αγκαθωτό πλέγμα, και είναι εμπνευσμένη από πολλαπλές πηγές. Η αρχική σπίθα έμπνευσης ανάγεται σε ένα ταξίδι του καλλιτέχνη στην Ελλάδα και την επίσκεψη του στην Ακρόπολη. Το αρχαίο ελληνικό ιδεώδες του Κάλλους που διαπνέει την τέχνη του μετέπειτα Δυτικού πολιτισμού, έρχεται σε αντίθεση με την σκληρότητα και βιαιότητα του υλικού, που χρησιμοποιήθηκε από το καθεστώς του Apartheid στη Νότια Αφρική, γενέτειρα του Geers. Το έργο εκφράζει τον ίδιο τον καλλιτέχνη: τις εσωτερικές συγκρούσεις και αντικροούμενες αναζητήσεις ενός λευκού Αφρικανού.

Maro Michalakakos - Red Carpet

Ο τίτλος του έργου είναι μια ευθεία αναφορά στην ταινία του Francis Ford Coppola, Apocalypse Now, που όπως και το έργο του Geers, αντλούν από το περίφημο βιβλίο Heart of Darkness του Joseph Conrad, το οποίο περιγράφει αντίστοιχα ένα επικό ταξίδι στην καρδιά της ζούγκλας. Και τα τρία δημιουργήματα συνιστούν ένα ταξίδι της εσωτερικής αναζήτησης στην καρδιά του σκότους της ανθρώπινης ψυχής.

Τα δύο έργα αποτυπώνουν βαθιά υπαρξιακή αγωνία, ψυχικό διχασμό και απελπισμένη αναζήτηση διεξόδου. Η κρίση εκφράζεται στο Red Carpet, σε ατομικό επίπεδο, ενώ στο Akropolis Now σε συλλογικό. Ό,τι απειλεί την ενότητα του 'εγω', απειλεί και την κοινωνική συνοχή. Και τα δύο έργα όμως μετουσιώνουν τη λανθάνουσα φρίκη του κόσμου, εσωτερικού και εξωτερικού, σε τέχνη-σε κάθαρση. Η διαδικασία αυτής της μετάλλαξης από το σκότος στο φως της δημιουργίας, συνιστά τη βαθύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζει η σημερινή Ελλάδα.

Ο Oργανισμός Πολιτισμού και Ανάπτυξης Δ.Δασκαλόπουλου στηρίζει τον τομέα των εικαστικών του Φεστιβάλ Αθηνών από το 2010 με την παρουσία έργων σύγρονων καλλιτεχνών από τη Συλλογή Δ.Δασκαλόπουλου. [Το 2010, Κρίστοφ Μπιουχελ, Unplugged Simply Botiful (2007), το 2011, Άερναουτ Μικ, Pulverous / Mock-Up, (2003) και το 2012 Νατάσα Σαντρ Χαγκιγκιάν, Οι Καρποί της Εργασίας (2008) και Μάικλ Λάντυ, Μηχάνημα που Καταστρέφει Πιστωτικές Κάρτες (2010)].

Info:
Heart of Darkness
Kendell Geers και Μάρω Μιχαλακάκου
Σε αμφίδρομη Σχέση
3 Ιουνίου-20 Ιουλίου 2013
Πειραιώς 260, Κτίριο Α

Δυνατότητα Επίσκεψης:
Οι εγκαταστάσεις είναι προσβάσιμες για το κοινό καθημερινά από τις 19:00-23:00.
Είσοδος Ελεύθερη
Τις ημέρες των παραστάσεων της Πρώτης Ύλης του Δημήτρη Παπαϊωάννου, η έκθεση θα κλείνει για το κοινό στις 8.45 (Πέμπτη – Κυριακή).
Διάρκεια παρουσίας της έκθεσης:
3 Ιουνίου-20 Ιουλίου 2013. Πειραιώς 260, Κτίριο Α.
Παράλληλες Δράσεις στο χώρο
Ομιλία Kendell Geers για πρώτη φορά στην Ελλάδα
Τετάρτη 19 Ιουνίου, 19.00

Meet the Artist- Ξεναγήσεις με τη Μάρω Μιχαλακάκου
Πέμπτη 20 Ιουνίου, 27 Ιουνίου και 4 Ιουλίου, 2013 19.30-20.30
Meet the Artist- Ξεναγήσεις με τη Μάρω Μιχαλακάκου

 Η Μάρω Μιχαλακάκου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967 και σπούδασε στην Hochscule fϋr Bildende Kunst, Braunschweig, Γερμανία (1988-89) και στην Ecole Nationale D'Arts Plastiques De Cergy-Pontoise, Γαλλία (1987-93). Έχει παρουσιάσει τη δουλειά της σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Αθήνα, το Παρίσι και τη Νέα Υόρκη. Έργα της υπάρχουν στο FNAC της Γαλλίας (Fonds Nationale D'art Contemporain) καθώς και σε πολλές ιδιωτικές συλλογές. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Τη Μάρω Μιχαλακάκου την ενδιαφέρει η παρατήρηση των ανθρώπινων σχέσεων σε κάθε τους μορφή. Πώς μέσα από τις σχέσεις μας ερχόμαστε σε επαφή με την ανθρώπινη υπόστασή μας, την αποδεχόμαστε σε όλες της τις εκφάνσεις ή όχι; Αποδεχόμαστε το σκοτεινό, βρώμικο, φοβισμένο κομμάτι μας, και μέσα από αυτό μπορούμε να διακρίνουμε το ευγενές, καθαρό, λαμπερό;
Ο Kendell Geers είναι νοτιοαφρικανός καλλιτέχνης γεννημένος το 1968 στο Γιοχάνεσμπουργκ. Zει και εργάζεται στις Βρυξέλλες. Η δουλειά του είναι πολυσχιδής και περιλαμβάνει γλυπτά, εγκαταστάσεις, performance, εικαστικά, φωτογραφία και video.
O Geers κέρδισε την παγκόσμια αναγνώριση μετά τη συμμετοχή του στην έκθεση Documenta 11 (2002) και είναι ευρύτερα γνωστός για τις δυναμικές και μεγάλων διαστάσεων εγκαταστάσεις σε μουσεία και γκαλερί σε όλο τον κόσμο. Κοινωνικά ενεργός και πολιτικά ευαισθητοποιημένος, η δουλειά του Geers εκφράζει την βαθιά πεποίθησή του στη δύναμη της τέχνης να επηρεάζει την κοινωνία. Η ζωή και το έργο του χωρίζονται σε δύο δεκαετείς περιόδους. Η πρώτη περίοδος 1988-2000 στο Γιοχάνεσμπουργκ, χαρακτηρίστηκε από την αναζήτηση του καλλιτέχνη μέσα από τις ηθικές αντιφάσεις του απαρτχάιντ, τη σχέση του ατόμου με την κοινωνία και το καθεστώς, ενώ εκφράζει την αμφισβήτησή του στον φετιχισμό της πολιτικής. Το 2000, μετακομίζοντας στις Βρυξέλλες, ξεκινά η νεότερη ευρωπαϊκή περίοδος που χαρακτηρίζεται από μια πιο ποιητική αισθητική και εκφράζεται μέσα από παγκόσμια θέματα όπως η τρομοκρατία, ο πνευματισμός, η θνητότητα.
Πηγή:http://www.e-go.gr

“Urban Details 2011-2012” | Βασίλης Καρακατσάνης

Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών Τσιχριτζή

Κασσαβέτη 18 & Γρ. Αυξεντίου, Κηφισιά 14562
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη & Πέμπτη 11:00 – 19:00, Σάββατο 11:00 – 15:00
Υπεύθυνη Ιδρύματος: Μεϊμαράκη Τζοάννα
Τ: 2108019975 F: 2106777494 E: iett@tsichlaw.gr W: www.iett.gr

“Urban Details 2011-2012” | Βασίλης Καρακατσάνης
Εγκαίνια: Tετάρτη 5 Ιουνίου 2013 & ώρα 20:00
Διάρκεια: 5 Ιουνίου μέχρι τις 20 Ιουλίου 2013

To Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών Τσιχριτζή, παρουσιάζει την έκθεση του Βασίλη Καρακατσάνη
με τίτλο “Urban Details 2011-2012”.

Η κριτικός τέχνης Ανθή Αργυρίου αναφέρει: «Στα κολάζ και τα ζωγραφικά έργα του Βασίλη Καρακατσάνη τα έντονα χρωματικά πεδία που αποτελούν το φόντο μιας λαμπερής κοινωνικής ζωής, κυριαρχούν, καθώς συνδιαλέγονται με αντικείμενα που συχνά απεικονίζει ο καλλιτέχνης στην εικαστική του επιφάνεια: γόβες, καρέκλες, τσαγερά και ποτήρια, όλα φετίχ ενός κοινωνικού status που έγινε στόχος και νόημα ζωής για ολόκληρες γενιές.
Ο Καρακατσάνης, τόσο στην σειρά με τίτλο ‘Alcohol’, όσο και στην ‘Urban details’, επιμένει εμφατικά σε μια καλλιτεχνική παράδοση που κλείνει το μάτι στην pop art και παραπέμπει στην αισθητική της διαφήμισης, του lifestyle, της επιδερμικής, επιπόλαιας διαβίωσης μιας πολύ συγκεκριμένης κοινωνικής τάξης: της κολοσσιαίας μεσαίας τάξης που διογκώθηκε στην μεταπολιτευτική περίοδο, στα χρόνια της οικονομικής άνθησης η οποία βρήκε την δικαίωση και την κορύφωσή της στην ανάληψη των Ολυμπιακών αγώνων του 2004 –για να καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος μία πενταετία αργότερα. Η λάμψη και η αισιοδοξία που αποπνέει μια ευημερούσα δημόσια ζωή η οποία έμοιαζε να έχει νικήσει τον δράκο του παραμυθιού είναι εμβληματική, ακόμη κι όταν υπομνήσεις ενός όχι και τόσο λαμπρού ιστορικού παρελθόντος παρεισφρύουν στον καμβά με την μορφή ενός ‘αυτιστικού’, επαναλαμβανόμενου άλμπουμ φωτογραφιών αγαπημένων προσώπων που χάνονται στην αίγλη της λήθης.

 Η κοινωνική χαρτογράφηση του Καρακατσάνη διασώζει ωστόσο και ένα προσωπικό στίγμα: σελίδες ενός ημερολογίου κρύβονται πίσω από ποτήρια και κοκτέιλ, βουβή υπενθύμιση μιας έντονα βιωματικής ματιάς που εκθέτει και συγχρόνως διαπερνά την υποκρισία ολόκληρης της νοοτροπίας του σύγχρονου ‘εγώ’ της αστικής κοσμοθεωρίας. Ο καλλιτέχνης-αυτόπτης μάρτυρας, ιστορικός, ο καλλιτέχνης-σημειολόγος».

12 εικαστικές προτάσεις στο New Wagon του Τρένου στο Ρουφ

12 ταλαντούχοι νέοι καλλιτέχνες – τελειόφοιτοι και απόφοιτοι του Ζ΄ Εργαστηρίου Ζωγραφικής της ΕΣΚΤ κάνουν μια ειρηνική κατάληψη στο New Wagon του Τρένου στο Ρουφ και διαμορφώνουν μια συνολική εικαστική πρόταση με θέμα το ταξίδι και τους ταξιδιώτες.

Ζωγραφική, μικτά υλικά, κατασκευές στον χώρο και βιντεοπροβολές συνθέτουν μια εικαστική εγκατάσταση – τμηματικά και συνολικά – δημιουργώντας ένα καλλιτεχνικό περιβάλλον γεμάτο σύγχρονες εικόνες και πλαστικούς προβληματισμούς με αίσθημα και φαντασία.

Εδώ το ιδιωτικό συνδέεται με το δημόσιο, το προσωπικό γίνεται συλλογικό και το ιδιωτικό βίωμα του ταξιδιού μετασχηματίζεται σε κοινή εμπειρία μέσα σ’ ένα βαγόνι τέχνης, που διαρκώς ταξιδεύει για να ανακαλύψει καινούργιους τόπους και σταθμούς φαντασίας, ευαισθησίας και πρωτότυπης καλλιτεχνικής έκφρασης.

Συμμετέχουν(κατ’ αλφαβητική σειρά): Στέφανος Αθάνατος, Άντα Αναστασέα, Ανδριάνα Δαούτη, Λητώ Κάττου, Λία Κουτελιέρη, Χριστίνα Μαϊφόσιη, Φωτεινή Παλπάνα, Χρήστος Παπασωτηρίου, Παναγιώτης Προφήτης, Μπέσσυ Ράλλη, Ελένη Φυλαχτίδου, Γιάννης Χειμωνάκης

Επιμέλεια: Γιάννης Ψυχοπαίδης, Ομότιμος Καθηγητής ΑΣΚΤ

Εγκαίνια Έκθεσης: Παρασκευή 7 Ιουνίου 2013 στις 20.00
Διάρκεια Έκθεσης: Σάββατο 6 Ιουλίου 2013
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη – Σάββατο 20:00 – 22:00

Αμαξοστοιχία-Θέατρο το Τρένο στο Ρουφ
Αποβάθρα Σιδηροδρομικού Σταθμού Ρουφ
επί της Λεωφ. Κωνσταντινουπόλεως - Προαστιακός Ρουφ
(10΄ με τα πόδια από το στάση Μετρό «Κεραμεικός»)
τηλ: 210-5298922
Πηγή: http://entertainment.in.gr

Στιγμιότυπα από την καθημερινότητα της Νότιας Αθήνας

Τη Δευτέρα 10 Ιουνίου 2013 στις 19:00., η Περιφερειακή Ενότητα Νότιου Τομέα Αθήνας εγκαινιάζει τη 2η Έκθεση Φωτογραφίας με τίτλο «Φωτογραφία Δρόμου» στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.
Στιγμιότυπα από την καθημερινότητα της Νότιας Αθήνας... φιγούρες στο δρόμο, παιδιά στο πάρκο, αναμονή στη στάση του τραμ, ρέμβη στην παραλία. Ο φακός αιχμαλωτίζει μικρές λεπτομέρειες σε μεγάλους καμβάδες, παιχνίδια των σκιών, χρώματα σε τοίχους, την ένταση στα σχήματα των αυτοκινήτων και των κτηρίων. Μεγεθύνει το αόρατο, δίνει προοπτική στο μεγάλο, πλανάρει αιχμαλωτίζοντας καρέ που πέρασαν απαρατήρητα από τους πολλούς...
«Φωτογραφία Δρόμου» ήταν το θέμα του φετινού, 2ου Διαγωνισμού Φωτογραφίας της Περιφερειακής Ενότητας Νότιου Τομέα Αθήνας, όπως αναδείχθηκε από διαδικτυακή ψηφοφορία. Και επειδή ο δρόμος έχει τη δική του ιστορία, ερασιτέχνες φωτογράφοι και όχι μόνο ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά της ΠΕ, βγήκαν στους δρόμους της Νότιας Αθήνας και μας έστειλαν φωτογραφίες έγχρωμες και ασπρόμαυρες. Καρέ που τραβήχτηκαν με μηχανές απλές, επαγγελματικές ή κάμερες κινητών τηλεφώνων.
Η κριτική επιτροπή, αποτελούμενη από τους διακεκριμένους φωτοειδησεογράφους Γιάννη Μπεχράκη, Νίκο Πηλό και Ιάκωβο Χατζησταύρου, επέλεξε τις 35 φωτογραφίες που παρουσιάζονται στην Έκθεση, ενώ ιδιαίτερα διακρίθηκαν οι φωτογραφίες των (αλφαβητικά): Κώστα Γιαβή, Μαρία Καππάτου, Χάρη Παναγιωτακόπουλο, Σωκράτη Μπαλταγιάννη.


Η έκθεση απαρτίζεται από έργα των παρακάτω: (αλφαβητικά):
Ντανιέλλα Ανδρεαδάκη, Ιωάννα Βερλέτη, Κώστας Γιαβής, Ουρανία Γράψα, Οδυσσέας Ελευθερίου, Μαρία Ευσταθίου, Μαρία Καππάτου, Νίκος Καρανικόλας, Έλενα Κινδύνη, Ράνια Κοσμοπούλου, Αθηνά Κουτρουμάνη, Ανναστέλλα Λαζάρου, Δημήτρης Μαντζαφός, Κατερίνα Μαυράκη, Σωκράτης Μπαλταγιάννης, Σοφία Μπόμπολη, Χάρης Παναγιωτακόπουλος, Θόδωρας Πανώριος, Βασίλειος Παπαγεωργίου, Δημήτρης Πολυδωρόπουλος, Σπύρος Σανσονέτης, Πόπη Σταυριανού, Ιωάννης Στεφανίδης, Εύη Τούμπα, Θεοδώρα Τσιτσιπά, Δημήτρης Τριάντης, Νικόλαος Τσακρής, Παναγιώτης Φελούκας, Γιώργος Φραγκίσκος, Κυριάκος Φωλιάς.

Info:
Δευτέρα 10 Ιουνίου έως Πέμπτη 20 Ιουνίου 2013
2η Έκθεση Φωτογραφίας Νότιας Αθήνας
«Φωτογραφία Δρόμου»
Σταθμός 3ος: Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη
Εγκαίνια: Δευτέρα 10 Ιουνίου 2013 στις 19:00
Εκθεσιακός χώρος ισογείου
Ώρες λειτουργίας: Δευ - Κυρ 18:00 -22:00
Είσοδος Ελεύθερη
Πηγή: http://www.e-go.gr

«Ithaca Returned»: 23 καλλιτέχνες αναζητούν την Ιθάκη τους

Η διοργανώτρια εταιρία Concord Consulting Services, υπό την αιγίδα του πολιτιστικού οργανισμού του δήμου Ιθάκης «Φήμιος» μάς προσκαλούν στην ομαδική έκθεση Φωτογραφίας με τίτλο «ITHACA RETURNED».
Στην έκθεση συμμετέχουν αναγνωρισμένοι φωτογράφοι και εικαστικοί από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Μεταξύ άλλων οι, Bedri Baykam,Juliane Hermann, Knut Lsg Hybinette, Gene Lemay, Takeshi Moro, Sophie Tianxin Chen, Λύδια Βενιέρη, Αγγελος Γραβιάς, Γιώργος Γυπαράκης, Χριστόφορος Δουλγέρης, Πάνος Κοκκινιάς, Γεωργία Κοτρέτσος, Αλέξανδρος Λαμπροβασίλης, Καμίλο Νόλας, Απόστολος Παλαυράκης, Νατάσα Παπαδοπούλου, Κώστας Πηγαδάς , Έλενα Πόκα, Λουκάς Σαμαράς, Γιώργος Τσεριώνης, Φίλιπ Τσιάρας, Παύλος Φυσάκης, Ασπάσιος Χαρωνιτάκης.
Είκοσι τρεις καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο μας δείχνουν τρόπους κατανόησης της έννοιας της επιστροφής και του ταξιδιού ως μια συνεχής διαδικασία αναζήτησης τόπων, τρόπων και προορισμών.
Από την Ιαπωνία μέχρι τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής οι καλλιτέχνες χρησιμοποιώντας τη φωτογραφική γλώσσα, άλλοτε με τη χρήση του κολάζ, άλλοτε με την επεξεργασία φωτογραφιών με σύγχρονα μέσα και άλλοτε με ευφυή σκηνοθετικά ευρήματα καταθέτουν τη δική τους προσωπική και καλλιτεχνική άποψη πάνω σε μια θεματική με παγκόσμιες προεκτάσεις.


Στην έκθεση τονίζεται η σημαντικότητα του ταξιδιού και της «Οδύσσειας». Σε μια δημιουργία διαλόγου με την τοπική κοινωνία, η έκθεση θα φιλοξενηθεί για τις 3 πρώτες μέρες στους καθημερινούς οικείους χώρους μιας παραδοσιακής κατοικίας στο κέντρο της χώρας Βαθύ, της Ιθάκης . Την έκθεση θα επιμεληθούν ο Φίλιπ Τσιάρας, διεθνής καλλιτέχνης από την Νέα Υόρκη και ο Χριστόφορος Δουλγέρης, εικαστικός φωτογράφος από την Αθήνα, και θα την παρουσιάσει η ιστορικός φωτογραφίας, Δρ. Νίνα Κασσιανού.
Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 27 έως 30 του Ιουνίου σε μια παραδοσιακή κατοικία στο Bαθύ και από την 1 μέχρι τις 21 Ιουλίου στο Mορφωτικό Kέντρο Ιθάκης.
Πηγή: http://www.e-go.gr