Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2014

Ιστορία και ειρωνεία στο Μουσείο Βορρέ

-Είναι ή δεν είναι η τοπική μας ιστορία κομμάτι της παγκόσμιας;

 -Πόση ειρωνεία κρύβεται στην μυθοποίηση του γούστου, αλλά και στην πίστη πως ένα έργο τέχνης είναι κατ´ ανάγκην "αιώνιο";

-Ειναι ιστορικά πιο έγκυρο το δημόσιο ή το ιδιωτικό μουσείο, και γιατί; (Με άλλα λόγια κράτος ή ατομική πρωτοβουλία;)



-Είναι τελικά το kitsch ιστορικό φαινόμενο ή η έμπρακτη αμηχανία μας εμπρός στην ολομέτωπη επίθεση του μεταμοντέρνου;


-Η εποχή μας, όπως τη καταντήσαμε, θα κριθεί με όρους ιστορίας ή ειρωνείας, και από ποιον;


Το Μουσείο Βορρέ, συνεχίζοντας τις ανανεωμένες του δραστηριότητες, επισκοπεί κριτικά τα σαράντα χρόνια της Μεταπολίτευσης, αλλά και τη δική του ιστορία ως πρώτο μουσείο σύγχρονης τέχνης στη χώρα, με μια διπολική έκθεση. Μια πρόταση με δυο επιμελητές και δυο εικαστικά πρόσωπα, που διεκδικεί τόσο αισθητικό όσο και πολιτικό πρόσημο και που έρευνα τα όρια ανάμεσα στην ιστορία και την παρώδησή της.

Στην έκθεση "Ιστορία - Ειρωνεία" που εγκαινιάζεται στο Μουσείο Βορρέ στις 20 Οκτωβρίου, ο Μάνος Στεφανίδης επιλέγει από τις συλλογές του Μουσείου και επαναπροτείνει εκείνα τα έργα που έχουν γράψει ιστορία, δηλαδή τα αριστουργήματα (τι επικίνδυνος όρος!) και τα αντιπαραθέτει προς τα άλλα που εξέφρασαν ένα μάλλον εφήμερο γούστο, μια μόδα, ένα στυλ που δεν μακροημέρευσε. Ο Άγγελος Παπαδημητρίου, στο ίδιο κλίμα, στήνει ένα μικρό μνημείο μέσα στο Μουσείο με τον ιντριγκαδόρικο τίτλο "Οι Συγχωρεμένοι" (ή, η ελληνική τέχνη πάει στον παράδεισο). Πρόκειται για ένα "μνημείο", στημένο με την γνωστή, βιτριολική θεατρικότητα του καλλιτέχνη που αφορά στην λήθη και την συγχώρεση όσων, στο όνομα της τέχνης πάντα, διέπραξαν ανοσιουργήματα. Και ίσως διαπράττουν ακόμη..
 
 Επανεκτίθενται 150 περίπου έργα των Γεράσιμου Σκλάβου, Διαμαντή Διαμαντόπουλου, Χρήστου Καπράλου, Γιάννη Σπυρόπουλου, Ναυσικάς Πάστρα, Βλάση Κανιάρη, Αλέξη Ακριθάκη, Χρύσας Βαρδέα, Χάρη Γαβρήλου, Μποστ, Νίκου Κεσσανλή, Σταύρου Ιωάννου, Χρύσας Ρωμανού, Τάκι, Γιάννη Κουνέλλη, Λουκά Σαμαρά, Jean Xceron, Όπυς Ζούνη, Αχιλλέα Απέργη, Θανάση Στεφόπουλου, Γιώργου Βογιατζή, Χριστίνας Ζερβού, Γιάννη Μίχα, Θοδωρή Καλούμενου, Κώστα Κουλεντιανού, Βασίλη Σκυλάκου, Στάθη Λογοθέτη, Βαλέριου Καλούτση, Μιχάλη Γιαννούρη, Δημήτρη Τσαμαρντινού, Θέμου Μαΐπα, Υβόννης Συρμοπούλου, Βούλας Γουνελά, Γιώργου Τούγια, Καίτης Αντύπα, Γιώργου Λαναρά, Μάριου Πράσινου, Βαγγέλη Φαεινού, Θωμά Φανουράκη, Δημήτρη Περδικίδη, Ιωάννας Σπητέρη, Γιώργου Μαυροΐδη, Γιώργου Λαζόγκα, Μάκη Θεοφυλακτόπουλου, Γιώργου Λάππα, Θράφια, Γιάννη Μπουτέα, Δημήτρη Αληθεινού, Κυριάκου Κατζουράκη, Γιάννη Φωκά, Θόδωρου, Άγγελου Αντωνόπουλου, Θόδωρου Παπαγιάννη, Αντωνίας Παπατζανάκη, Παύλου, Γρηγόρη Σεμιτέκολο, Νικήτα Φλέσσα, Μανώλη Πολυμέρη, Γιώργου Γυπαράκη, Απόστολου Γεωργίου, Κωνσταντίνου Ξενάκη, Μιχάλη Αρφαρά, Ξενοφώντα Δεστέφανου, Τριαντάφυλλου Πατρασκίδη, Κυριάκου Ρόκου, Νίκου Χουλιαρά, Δημοσθένη Σκουλάκη, Αχιλλέα Χρηστίδη, Αλέξανδρου Ψυχούλη, Ασπάσιου Χαρωνιτάκη, Δημήτρη Σακελλίωνα και άλλων



-Αριστουργήματα, λοιπόν, ή ανοσιουργήματα, κρατική "αυθεντία" ή ιδιωτική "αυθαιρεσία", σοβαροφάνεια ή χιούμορ, αντικειμενικότητα ή προσωπική αλήθεια;
 
 Θέλετε να το βαρύνουμε περισσότερο; Ιστορία είναι η εσωτερική εμπειρία του ανθρώπου ενώπιον του θανάτου και ειρωνεία αντίστοιχα η συνειδητοποίηση του εφήμερου των πάντων απέναντι στον απόλυτο χρόνο. Επίσης είναι άλλο πράγμα η τέχνη-φυγή μέσα από την ιστορία (δηλαδή μέσα από την εικονογράφησή της) και άλλο πράγμα η τέχνη που σηκώνει το βάρος της ιστορικής στιγμής, περιφρονώντας κλασικούς κανόνες και αιώνιες αξίες. Το κόστος του παρόντος πληρώνεται πάντα με τα λύτρα του μέλλοντος. (από τον δίγλωσσο ομότιτλο του καταλόγου της έκθεσης)
 
 
 Παράλληλα

Το Μουσείο Βορρέ δίνοντας χώρο σε καινοτόμες προσπάθειες, με τις οποίες αξιοποιείται η τέχνη και η καλλιτεχνική έκφραση για την αντιμετώπιση κοινωνικών προβλημάτων, φιλοξενεί στο εργαστήρι του, την έκθεση "Πρόσωπα και προσωπεία" με έργα μελών της κοινότητας ΚΕΘΕΑ -ΝΟΣΤΟΣ. Την έκθεση οργανώνει η Ακτ-ειν, κοινωνική επιχείρηση που στηρίζει με το έργο της άτομα από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.

Ιστορία - Ειρωνεία": 20/10/2014 έως 20/01/2015

Ιδέα - κείμενα - επιμέλεια: Μάνος Στεφανίδης


Εικαστική εγκατάσταση: Άγγελος Παπαδημητρίου


Σχεδιασμός καταλόγου: Κώστας Κωστόπουλος, Άγγελος Παπαδημητρίου


Αρχιτεκτονική του χώρου - φωτισμοί: Αναστάσης Βορρές


Γενικός συντονισμός: Νεκτάριος Βορρές

Ξεναγήσεις - δράσεις

Τακτικές ξεναγήσεις κάθε Σάββατο και Κυριακή μεσημέρι από τους επιμελητές και τον συντονιστή της έκθεσης


Παιδικά προγράμματα από τους εμψυχωτές του μουσείου κάθε εβδομάδα.


Ειδικές δράσεις για το κοινό από τους φοιτητές του τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.
 

Το πνεύμα του ’60: H Αθήνα αλλάζει...

Η έκθεση «Αθήνα. Το πνεύμα του '60: Μια πρωτεύουσα αλλάζει» παρουσιάζεται στην Ελληνοαμερικανική Ένωση και το Hellenic American College (HAEC) σε συνεργασία με το Hellenic American University (Manchester, NH, USA) σε επιμέλεια του δημοσιογράφου και συγγραφέα, Νίκου Βατόπουλου.

 Η έκθεση εγκαινιάζεται την Δευτέρα 3 Νοεμβρίου 2014, στις 20:30, στην Γκαλερί Κέννεντυ της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης (Μασσαλίας 22, Κολωνάκι) και θα διαρκέσει μέχρι και τις 13 Δεκεμβρίου 2014.


Η «μοντέρνα» πρωτεύουσα που γεννήθηκε στη διάρκεια του οικονομικού «μπουμ» αποτελεί το θέμα της έκθεσης «Αθήνα. Το πνεύμα του '60: Μια πρωτεύουσα αλλάζει». Παρουσιάζονται φωτογραφίες από ιδιωτικά, κυρίως αρχεία, καρτ ποστάλ, περιοδικά, κ.ά. που μας μεταφέρουν στην ατμόσφαιρα και το αστικό κλίμα της δεκαετίας του 1960. Έμφαση δίνεται στην κοινωνική αλλαγή που σημειώθηκε από τα τέλη της δεκαετίας του '50 ως την δικτατορία.



Τα νέα κτίρια -πολλά από τα οποία έγιναν ορόσημα όπως το Χίλτον- τα νέα ήθη, ο καταναλωτισμός, η σύνδεση με τα διεθνή τουριστικά δίκτυα, προβάλλονται δειγματοληπτικά από τον Νίκο Βατόπουλο, οποίος επιμελήθηκε το υλικό της έκθεσης με το σκεπτικό να δώσει το αποτύπωμα και την αύρα της εποχής. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά: «Ζητούμενο είναι η έκθεση να προκαλέσει σκέψεις για την δυναμική εκείνη περίοδο και την Αθήνα της εποχής. Σήμερα, με την απόσταση των 50 ετών είμαστε σε θέση να απλώσουμε μία πιο σύνθετη ματιά πάνω σε μια εποχή με εντυπωσιακές αντιφάσεις».




Την έκθεση «Αθήνα. Το πνεύμα του '60: Μια πρωτεύουσα αλλάζει» πλαισιώνουν ομιλία και ξενάγηση από τον Νίκο Βατόπουλο.


 INFO:

Εγκαίνια έκθεσης: Δευτέρα 3 Νοεμβρίου 2014, 20:30


Γκαλερί Κέννεντυ: Ελληνοαμερικανικής Ένωσης (Μασσαλίας 22, Κολωνάκι)




Διάρκεια έκθεσης: 3 Νοεμβρίου – 13 Δεκεμβρίου 2014




Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα – Παρασκευή: 12:00 – 21:00, Σάββατο: 10:30 – 14:30, Κυριακή κλειστά




Είσοδος ελεύθερη

Κυριακή, 12 Οκτωβρίου 2014

Διαδρομές επίγνωσης | έκθεση χαρακτικής



Η αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος παρουσιάζει την έκθεση «Διαδρομές Επίγνωσης» στην οποία συμμετέχουν οι εικαστικοί Δήμητρα Σιατερλή, Αναστασία Μικρού και Έλενα Προβατά.
Η έκθεση των τριών εικαστικών περιλαμβάνει έργα τα οποία δημιουργήθηκαν από τον Ιανουάριο του 2013 μέχρι το Σεπτέμβριο του 2014. Σε αυτό το διάστημα οι τρεις εικαστικοί συμμετείχαν σε μια βιωματική ομάδα εστιασμένη στην επίγνωση με συντονίστρια την Αγγελική Κυβέλου, ψυχοθεραπεύτρια Γκεστάλτ.

Η τέχνη ως μέσο έκφρασης δηλώνει πολλά για τον εαυτό μας. Η επίγνωση της εμπειρίας του έργου, ως περιεχόμενο και ως διαδικασία, συγκροτούν, αφυπνίζουν και επιτρέπουν να αδράξουμε μέρη του εαυτού που διαφορετικά παραμένουν φευγαλέα. Παράλληλα τα έργα τέχνης αποτελούν ένα μέσο έκφρασης της εσωτερικής ψυχικής διεργασίας και υπό αυτήν την έννοια, φιλοδοξούν να αποτελέσουν έναυσμα για διάλογο. Ο διάλογος με ένα εικαστικό έργο οδηγεί σε μια εμπειρία προσωπικής ενδοεπικοινωνίας και ταυτόχρονα αποτελεί ένα σημείο επαφής ανάμεσα στο δημιουργό και στο θεατή.  Η τέχνη, το έργο μέσα από την επίγνωση της εμπειρίας της επαφής αποτελεί όχημα για την αυτογνωσία.


Η Ζωή Γοδόση, Επίκουρος Καθηγήτρια Τ.Ε.Ε.Τ. στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας γράφει σχετικά:
«Η σχέση του δημιουργού με τον εαυτό του και το κοινωνικό περιβάλλον διερευνήθηκε στο βιωματικό εργαστήρι με θέμα την επίγνωση στο οποίο συμμετείχαν οι τρεις εικαστικοί Αναστασία Μικρού, Έλενα Προβατά και Δήμητρα Σιατερλή με την ψυχοθεραπεύτρια Αγγελική Κυβέλου. Η ανατρεπτική διάθεση με την οποία αντιμετωπίζονται αντικείμενα χαρακτηριστικά της ζωής των γυναικών πριν την εποχή της χειραφέτησης από τη Δήμητρα Σιατερλή, η συνύπαρξη της πρωτόγονης φύσης του ζώου με την ανθρώπινη φύση που προϋποθέτει μια εκλογικευμένη συμπεριφορά στο έργο της Έλενας Προβατά, η παρουσία του πάσχοντος σώματος στο έργο της Αναστασίας Μικρού κινούνται προς την κατεύθυνση των θεμάτων σε έργα με φεμινιστικό προσανατολισμό, που αναφέρονται στις περιορισμένες ευκαιρίες που δίνονται στη γυναίκα να παράγει καλλιτεχνικό έργο και να ανταπεξέρχεται στις ανάγκες της καθημερινότητας, καθώς και στα στερεότυπα για την εικόνα της  γυναίκας, όπως αυτή κατασκευάζεται, ώστε να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του ανδρικού βλέμματος και τις προσδοκίες μιας ανδροκρατούμενης κοινωνίας.
Το έργο των τριών γυναικών υλοποιημένο με τις τεχνικές της χαρακτικής είναι μία εικαστική επιλογή που έχει άμεση σχέση με όσα διερευνήθηκαν στο βιωματικό εργαστήρι. Η μήτρα και η επιφάνεια εκτύπωσης, βασικά στοιχεία στη διαδικασία για την κατασκευή των έργων, βρίσκονται σε διαλεκτική σχέση μεταξύ τους. Κομμάτια ανεξάρτητα και αλληλένδετα, που θέτουν τους δικούς τους όρους μαζί με μια σειρά άλλους παράγοντες, γνωστούς αλλά και απροσδόκητους, μέχρι να οδηγήσουν στο τελικό αποτέλεσμα. Τα καλλιτεχνικά προβλήματα, που πρέπει να λυθούν με την απόκτηση της γνώσης και τη συσσώρευση της εμπειρίας, βαδίζουν σε παράλληλη διαδρομή με τον αγώνα για την καθημερινή επιβίωση, τη συμβίωση με τους άλλους, τη λογοδοσία σε εαυτούς και αλλήλους. Από τη διαδρομή αυτή αναδύονται οι μορφές των μικρών και μεγάλων τεράτων στο έργο τους, ενσάρκωση των φόβων, που γεννιούνται τη νύχτα και αποκτούν τα πολλά τους πρόσωπα τη μέρα. Η καλλιτεχνική εργασία με τις απαιτήσεις της για νοητική και σωματική δράση λειτουργεί ως ένα εργαστήριο για το ξόρκισμα των φόβων και την ίαση των τραυμάτων, ένα πεδίο άσκησης για τον αγώνα μέσα στον κόσμο.»

 Στο πλαίσιο της έκθεσης θα λειτουργήσει βιωματικό σεμινάριο τη Δευτέρα 20 Οκτωβρίου, και ώρα 17:00-19:00 για όσους καλλιτέχνες θα ήθελαν να γνωρίσουν περισσότερο τον εαυτό τους μέσα από τον πειραματισμό, το διάλογο με το έργο και τη φαινομενολογική παρατήρηση. Απαιτείται κράτηση θέσης καθώς ο αριθμός των θέσεων είναι περιορισμένος.



Εγκαίνια έκθεσης: Τετάρτη 15 Οκτωβρίου 2014, 20:00
Διάρκεια Έκθεσης: 15 Οκτωβρίου – 8 Νοεμβρίου 2014
Ημέρες και ώρες λειτουργίας:
Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή: 11:00 – 14:30 & 17:30 – 20:30
Τετάρτη, Σάββατο: 11:00 – 16:00
Κυριακή, Δευτέρα: Ανοικτά κατόπιν τηλεφωνικού ραντεβού


Αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος
Λεμπέση 4 & Μακρυγιάννη, Αθήνα | metro Ακρόπολη
Τηλέφωνο 211 182 38 18

Το Μπενάκη τιμά τη μνήμη του Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα

Είκοσι χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου Έλληνα ζωγράφου Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα συμπληρώνονται το 2014.

 Το Μουσείο Μπενάκη τιμά τη μνήμη του οργανώνοντας ημερίδα και έκθεση στην Πινακοθήκη Ν. Χατζηκυριάκου-Γκίκα, στο κτήριο της οδού Κριεζώτου, δωρεά του ζωγράφου στο Μουσείο Μπενάκη, ένα σπίτι - σημείο αναφοράς για τον Γκίκα και τόπο κατοικίας του για περισσότερο από 40 χρόνια.


Η ΗΜΕΡΙΔΑ
Στην Ημερίδα θα συμμετάσχουν παλιοί και νέοι γνώριμοι, φίλοι και συνεργάτες, μελετητές και ιστορικοί τέχνης για να τιμήσουν και εκείνοι τον μεγάλο δημιουργό. Οι ομιλητές, μέσα από μελέτες ή προσωπικές αναμνήσεις, θα επικεντρωθούν στις αναζητήσεις του Γκίκα στη ζωγραφική, την αρχιτεκτονική και τη σκηνογραφία, προσεγγίζοντας γνωστές και άγνωστες πτυχές της καλλιτεχνικής του δράσης.
Συντονισμός: Κωνσταντίνος Παπαχρίστου
Μετά το τέλος της ημερίδας θα ακολουθήσουν τα εγκαίνια της έκθεσης «Γκίκας - Fermor - Craxton. 3 τόποι, 3 δημιουργοί»
ΝΙΚΟΣ ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΣ-ΓΚΙΚΑΣ (1906-1994). Είκοσι χρόνια μετά
Ημερίδα & Έκθεση «Γκίκας – Fermor – Craxton: 3 τόποι, 3 δημιουργοί»
Πινακοθήκη Ν. Χατζηκυριάκου Γκίκα, 16.10.2014


 Η ΕΚΘΕΣΗ «ΓΚΙΚΑΣ – FERMOR – CRAXTON: 3 ΤΟΠΟΙ, 3 ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ»

Η έκθεση φιλοξενείται στον εκθεσιακό χώρο που έχει διαμορφωθεί στο ισόγειο της Πινακοθήκης Ν. Χατζηκυριάκου-Γκίκα και την επιμέλειά της έχει η Ιωάννα Μωραϊτη, υπεύθυνη του Αρχείου της Πινακοθήκης. Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν, την Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2014, στις 20:00, μετά το τέλος της Ημερίδας και η έκθεση θα διαρκέσει έως 10 Ιανουαρίου 2015. Η έκθεση είναι αφιερωμένη σε τρεις δημιουργούς που οι ζωές τους συνδέθηκαν μέσα από κοινούς τόπους έμπνευσης: Ύδρα, Καρδαμύλη, Κέρκυρα. Τρία σπίτια-καταφύγια, αποτέλεσαν πηγή καλλιτεχνικής δημιουργίας και στέγασαν μια φιλία που διήρκεσε περισσότερα από 40 χρόνια.

Ο Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας γνωρίστηκε με τον Sir Patrick Leigh Fermor, άγγλο περιηγητή και συγγραφέα αλλά και με τον John Craxton, άγγλο ζωγράφο, από τα μέσα της δεκαετίας του '40 και έκτοτε διατήρησε στενή σχέση μαζί τους, όπως άλλωστε επιβεβαιώνει και η εκτενής μεταξύ τους αλληλογραφία.
Το σπίτι του Γκίκα στην Ύδρα αποτέλεσε την κατοικία του Fermor για δύο χρόνια, από το 1954 μέχρι το 1955, στο απομονωμένο εργαστήριο του οποίου, ο Fermor έγραψε το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου του «Μάνη». Σε επιστολή του προς τον Γκίκα αναφέρει: «Είμαι σίγουρος ότι χωρίς την Ύδρα το βιβλίο δεν θα είχε ποτέ γραφτεί και γι'αυτό το λόγο καμία ευχαριστία δεν είναι αρκετή!».

Αλλά και ο John Craxton έζησε εκεί για κάποιο διάστημα το 1959, απεικονίζοντας το τοπίο της Ύδρας στα έργα του, ενώ η βοήθειά του υπήρξε πολύτιμη τις μέρες μετά την καταστροφή του υδραίικου αρχοντικού από πυρκαγιά, το 1961. Σταλμένος από τον Γκίκα εκεί για να συγκεντρώσει ό,τι είχε σωθεί από τις φλόγες, γράφει σε επιστολή του: «…Ίσως όμως κατά ένα περίεργο τρόπο είναι ένα σημάδι από το Θεό για να πάτε σε άλλα μέρη. Άλλωστε υπάρχει κάτι το αισιόδοξο σε σχέση με αυτά που διασώθηκαν: κενοί καμβάδες, μια λάμπα για το ατελιέ, ρολά από καμβάδες, μπογιές, μελάνια, φωτογραφίες…»

 Η Καρδαμύλη, το σπίτι που έχτισε ο Fermor και το οποίο αργότερα κληροδότησε στο Μουσείο Μπενάκη, αποτέλεσε μαζί με το σπίτι των Γκίκα στην Κέρκυρα, τον τόπο συνάντησης από τη δεκαετία του 1960 και έκτοτε.

Σχέδια και προτάσεις του Fermor σχετικά με τη διαμόρφωση των εξωτερικών χώρων της Κέρκυρας, συνοδεύονται από έργα του Γκίκα για τη διακόσμηση της οικίας στην Καρδαμύλη. Επιστολές, χειρόγραφα, εκδόσεις και φωτογραφίες αποτελούν το κεντρικό θέμα της έκθεσης και πλαισιώνονται από σχέδια του Ν. Χ''Κυριάκου-Γκίκα και του John Craxton.
Ξεχωριστή ενότητα αποτελούν τα έργα των δύο παραπάνω ζωγράφων που προέρχονται από την οικία του Fermor στην Καρδαμύλη. Οι επισκέπτες θα μπορούν επίσης σε ένα ειδικά διαμορφωμένο γραφείο να διαβάσουν αντίγραφα των επιστολών και να εισχωρήσουν έστω και για λίγο στη ζωή των τριών αυτών δημιουργών. Η πλήρης αλληλογραφία του Νίκου Χ''Κυριάκου-Γκίκα με τον Sir Patrick Leigh Fermor πρόκειται να εκδοθεί σύντομα από το Μουσείο Μπενάκη με την επιμέλεια της Δρ Ιωάννας Προβίδη.



ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Στο πλαίσιο της ημερίδας θα πραγματοποιηθεί εκπαιδευτικό πρόγραμμα στη μνήμη του Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα, καλωσορίζοντας τους νεαρούς φιλότεχνους στο σπίτι, στο εργαστήρι και στην Πινακοθήκη του καλλιτέχνη. Εκεί, το Σάββατο 18 Οκτωβρίου, 11.00 έως 13.00, τα παιδιά από 7 χρονών θα έχουν την ευκαιρία να ταξιδέψουν «στη μηχανή του χρόνου», κοιτώντας παλιές φωτογραφίες, να ξεφυλλίσουν παιδικές εκδόσεις παίζοντας, και να ανακατέψουν τα χρώματα, μπαίνοντας «στην...κουζίνα» μαζί με το ζωγράφο!
Info:
ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ
ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΝΙΚΟΥ ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΥ-ΓΚΙΚΑ
Κριεζώτου 3
Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2014 έως 10 Ιανουαρίου 2015
Ωράριο Λειτουργίας: Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή Σάββατο: 10:00-19:00,
Κυριακή, Δευτέρα, Τρίτη: Κλειστά

Τιμή εισιτηρίου έκθεσης: € 3 Ι Μειωμένο: € 1,5 -
Τιμή εισιτηρίου Πινακοθήκης: € 7 I Μειωμένο: € 5
(επισκεφθείτε την ιστοσελίδα μας για τις σχετικές λεπτομέρειες
http://www.benaki.gr/admission)
Πηγή: http://www.e-go.gr

Το Μουσείο Μπενάκη ταξιδεύει στην Αυστραλία





Το Μουσείο Μπενάκη ταξιδεύει στην Αυστραλία στο Ελληνικό Μουσείο της Μελβούρνης, με την έκθεση "Gods, Myths and Mortals: Greek Treasures Across the Millennia", η οποία εγκαινιάστηκε την Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου.



Η έκθεση, δείγμα της «εξωστρέφειας» του Μουσείου Μπενάκη, αποτελεί την πρώτη από μια σειρά εκθέσεων και δράσεων, στο πλαίσιο της συνεργασίας των δύο μουσείων, η οποία παρουσιάζει στο κοινό της Αυστραλίας 8.000 χρόνια ελληνικού πολιτισμού.


Η έκθεση με τίτλο Gods, Myths and Mortals:Greek Treasures Across the Millennia from the Benaki Museum, προσφέροντας μια ευσύνοπτη αλλά συνολική εικόνα της διάρκειας του ελληνικού πολιτισμού, αναδεικνύει την αδιάσπαστη συνέχεια και συνοχή του ελληνισμού από τα βάθη της προϊστορίας ως τα κλασικά και ελληνιστικά χρόνια, από τη ρωμαϊκή περίοδο ως το τέλος της βυζαντινής εποχής, και από τους αιώνες της ξενοκρατίας ως την επαναστατική αφύπνιση του 1821 και την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους. Ένα «μικρό» Μουσείο Μπενάκη δηλαδή, που αναδεικνύει τη γοητευτική διαδρομή της ελληνικής τέχνης και τις ιστορικές περιπέτειες της Ελλάδας αφηγούνται αντιπροσωπευτικά έργα οκτώ σχεδόν χιλιετιών, που προέρχονται τόσο από τον ελλαδικό χώρο όσο και από περιοχές όπου ρίζωσε ο ελληνικός πολιτισμός. Σε τούτο το σταυροδρόμι ανάμεσα στην Ευρώπη, την Αφρική και την Ασία ο άνθρωπος παρά τις μακραίωνες περιόδους αναταραχών και ανασφάλειας, κατόρθωσε να διατηρήσει τα ουσιώδη συστατικά του πολιτισμού του: την ανθρωποκεντρική θέαση του κόσμου, την κινητική πνοή της σκέψης του, τη γόνιμη αφομοίωση όσων επιδράσεων δέχτηκε από τους κατά περιόδους κατακτητές.

 Στην έκθεση Gods, Myths and Mortals όψεις της καθημερινής ζωής και πτυχές της θρησκευτικής έκφρασης συνυπάρχουν με τεκμήρια της πολιτειακής εξέλιξης, έτσι ώστε να καταγράφεται το αφήγημα που συνέχει την εξέλιξη του ελληνικού πολιτισμού.

Για την πληρέστερη παρουσίαση του αφηγήματος αυτού οι επιμελητές του Μουσείου Μπενάκη επέλεξαν 201 αντικείμενα από όλες τις ελληνικές συλλογές του Μουσείου: σκεύη, αγγεία, ειδώλια, αγαλματίδια και κοσμήματα της προϊστορικής, αρχαίας ελληνικής και ρωμαϊκής περιόδου, αντικείμενα της καθημερινής ζωής, εκκλησιαστικά σκεύη, εικόνες, χειρόγραφα, ευαγγέλια και ιερατικά άμφια της βυζαντινής και της μεταβυζαντινής περιόδου, κεντήματα, κεραμικά, ξυλόγλυπτα, λιθανάγλυφα, κοσμήματα και φορεσιές της εποχής της τουρκοκρατίας και των πρώτων δεκαετιών του νεοσύστατου ελληνικού κράτους, εκδόσεις του ελληνικού διαφωτισμού και έγγραφα του Αγώνα, κειμήλια των αγωνιστών του '21, αντικείμενα με φιλελληνικές παραστάσεις και απεικονίσεις σκηνών του αγώνα από ευρωπαίους καλλιτέχνες.

Η έκθεση στο Ελληνικό Μουσείο της Μελβούρνης θα έχει πολυετή διάρκεια, όχι μόνον εξαιτίας της έντονης παρουσίας της ελληνικής διασποράς αλλά και εξαιτίας της φυσιογνωμίας του Μουσείου που θα τη φιλοξενήσει: ενός Ιδρύματος που έχει θέσει ως στόχο του τη μελέτη και ανάδειξη της συμβολής του ελληνισμού στην Ιστορία και την Τέχνη.

Καθώς προσφέρει τη δυνατότητα μιας συνοπτικής «ανάγνωσης» ενός ευρέος ιστορικού πλέγματος, η έκθεση Gods, Myths and Mortals μπορεί να αποτελέσει τον βασικό κορμό στήριξης όλων των περιοδικών εκθέσεων που έχουν επίσης προταθεί στο πλαίσιο συνεργασίας των δύο Μουσείων.


Tο Ελληνικό Μουσείο της Μελβούρνης (http://www.hellenic.org.au) δημιουργήθηκε από τον ομογενή Σπύρο Σταμούλη που οραματίστηκε ένα κέντρο για την προώθηση και διαιώνιση του Ελληνικού Πολιτισμού στους Αντίποδες. Το Μουσείο λειτουργεί υπό την αιγίδα του ιδρύματος «Ναυσικά Σταμούλη», το οποίο δημιουργήθηκε στη μνήμη της κόρης του Ναυσικάς.

Πηγή:http://www.e-go.gr

Θεόδωρος Μανωλίδης και Yannis Amoryanos σε κοινή έκθεση

Στον πολιτιστικό χώρο Da Vinci, από τις 15 έως τις 22 Οκτωβρίου

 «Η μητρότητα», έργο του Θεόδωρου  Μανωλίδη.


Οι διεθνώς καταξιωμένοι καλλιτέχνες Θεόδωρος Μανωλίδης και Yannis Amoryanos παρουσιάζουν την κοινή τους έκθεση ζωγραφικής, η οποία εγκαινιάζεται στον πολιτιστικό χώρο Da Vinci, την Τετάρτη 15 Οκτωβρίου, στις 8.30 το βράδυ. Την έκθεση θα προλογίσουν ο κ. Άγγελος Δεληβοριάς, διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη, και η κα Λόλα Νταϊφά, σύμβουλος δημοσίων σχέσεων Star.
Σε επιμέλεια του Τάκη Δημόπουλου και της Δέσποινας Σαμουρέλη, η έκθεση, που θα διαρκέσει έως και τις 22 Οκτωβρίου, περιλαμβάνει 30 έργα από κάθε καλλιτέχνη, χαρακτηριστικές δημιουργίες τους των τελευταίων ετών.

 Θεόδωρος Μανωλίδης.

 Ο Θεόδωρος Μανωλίδης είναι ένας από τους πιο σημαντικούς σύγχρονους καλλιτέχνες στην Ελλάδα, διεθνώς καταξιωμένος, με πολλές εκθέσεις στην Ελλάδα, την Ευρώπη, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα. Οι τελευταίες εκθέσεις του ήταν στο Μονακό (Maison d' Art Gallery) και στο Χονγκ Κονγκ.


«Ίσως, μια σταλιά αιωνιότητας στο εφήμερο»
Μέσα από ένα ρεαλιστικό ιδίωμα, που περιλαμβάνει μνήμες και κληρονομιές από την αρχαιότητα και το Βυζάντιο, έννοιες και σύμβολα, ο Θεόδωρος Μανωλίδης έχει αναπτύξει μια ιδιαίτερα ξεχωριστή ταυτότητα. Όπως ο ίδιος αναφέρει: «Ο σύγχρονος εξατομισμένος άνθρωπος δεν έχει μνήμη παρελθόντος και, κατά προέκταση, ενόραση μέλλοντος. Έχει μόνο ομιχλώδες παρόν. Μόνο αυτοί, που έχουν τη μακρύτερη μνήμη, έχουν και μακρύτερο μέλλον. Πιστεύω ότι, μέσα από την τέχνη, ενεργοποιούνται οι θετικές ιδιότητες, που έχουμε όλοι μέσα μας. Μια τέχνη, που σκιαγραφείται διαχρονική, δισδιάστατη, συμβολική. Μια σύνθεση ρεαλισμού, φαντασίας και συμβόλων. Το επιδιωκόμενο; Ένα νόημα στο κοινότυπο, κάτι από το μυστήριο στο ολοφάνερο και, ίσως, μια σταλιά αιωνιότητας στο εφήμερο.
Ζούμε σε εσχατολογικούς καιρούς. Μια πραγματικότητα ακραίως υλιστική, όπου το υπαρξιακό αίνιγμα αλλάζει συνεχώς έννοιες και ερμηνείες και οι ιδέες του καλού και του κακού είναι δυσδιάκριτες. Η ζωή περνάει χωρίς αναμνήσεις, χωρίς δικαίωση του χρόνου, και αντιμετωπίζεται σαν τυχαίο συμβάν. Η διέξοδος είναι δυνατή πια μόνο μέσα από τα κανάλια του πνεύματος και της τέχνης, σε μια διάσταση χωρίς χρονική στιγμή. Και, ίσως, είναι η μόνη ελπίδα στην αγωνιώδη προσπάθεια της ψυχής για λίγη ποιότητα, στον τόσο σύντομο χρόνο της ζωής μας».

 Yannis Amoryanos.

 Ανάμνηση ενός χαμένου παραδείσου


Ο Υannis Amoryanos είναι ένας διεθνούς φήμης εικαστικός καλλιτέχνης. Σε πολύ νεαρή ηλικία, εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη, σπούδασε και ξεκίνησε μία λαμπρή καριέρα 45 ετών, πραγματοποιώντας εκθέσεις σε σημαντικά καλλιτεχνικά κέντρα ανά την υφήλιο. Ο ίδιος δηλώνει: «Είμαι ευτυχής, που είχα την τύχη να γεννηθώ στη χώρα της πλαστικής αιωνιότητας και ευγνωμονώ την Αμερική, η οποία εκτίμησε το έργο μου».

 Yannis Amoryanos.

 Τα έργα του, μέσα από μια εκλεπτυσμένη ευαισθησία, αποτυπώνουν μια ανάμνηση ενός χαμένου παραδείσου, όπου κυριαρχεί η αισιοδοξία της φύσης και η αρχέτυπη αγνότητα της ανθρώπινης ψυχής. Έργα που, επί δεκαετίες, αντιστέκονται και αρνούνται σθεναρά να συμβιβαστούν με τις καθημερινές θύελλες της ζωής. Όπως συνηθίζει να λέει: «Η ζωγραφική είναι ένα ποίημα, φτιαγμένο με χρώματα και πινέλα». Οι μαγευτικοί χώροι του μας προσκαλούν σε έναν κόσμο ειρηνικό, αγαθό και ευτυχισμένο, έναν κόσμο, που τόσο νοσταλγούμε όλοι μας.
Σύμφωνα με τον Ισπανό κριτικό τέχνης, Ramon Faraldo: «Ο Yannis Amoryanos είναι μοναδικός στο είδος του. Τα έργα του εκπνέουν γαλήνη, ηρεμία και απλότητα, που αποκλείουν το προσωπικό και το υποκειμενικό και τείνουν στο πανανθρώπινο και οικουμενικό».


Πληροφορίες
Πολιτιστικός χώρος Da Vinci: Αγίου Ιωάννου 23 - Αγία Παρασκευή, τηλ.: 210 6000102. Ώρες λειτουργίας: 12:00 - 21:00 (δωρεάν στάθμευση).


Πηγή:naftemporiki.gr

Σάββατο, 11 Οκτωβρίου 2014

Εικαστική βόλτα στα «Καφενεία της Αθήνας»

Ομαδική έκθεση στην Ianos Αίθουσα Τέχνης

 Μηνάς Καμπιτάκης.

 
Η Ianos Αίθουσα Τέχνης, που λειτουργεί υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της Μικρής Άρκτου και την επιμέλεια της Ίριδας Κρητικού, ξεκινά την τρίτη καλλιτεχνική της περίοδο με ένα θέμα καθαρά αθηναϊκό, την ομαδική εικαστική έκθεση με τίτλο «Τα καφενεία της Αθήνας», η οποία εγκαινιάστηκε την Τρίτη 7 Οκτωβρίου, στις 8.30 το βράδυ.
Η έκθεση, που θα διαρκέσει έως τις 8 Νοεμβρίου, πραγματοποιείται μετά από μία επιτυχημένη και με ποικίλη θεματολογία εικαστική χρονιά, από όπου δεν έλειψαν οι συνεργασίες με άλλους φορείς, τόσο στην Ελλάδα (Μουσείο Μοχάμεντ Άλι - Καβάλα, Δημοτική Βιβλιοθήκη Λάρισας, Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Αίγινας κ.ά.), όσο και στο εξωτερικό (Κάιρο σε συνεργασία με το Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο του Καΐρου και το υπουργείο Εξωτερικών της Αιγύπτου κ.ά.).

 Γεωργία Μπλιάτσου.


 Ορατές και αθέατες όψεις μιας δημοφιλούς αθηναϊκής συνήθειας

Ο τίτλος «Τα καφενεία της Αθήνας» είναι εύγλωττος ως προς το περιεχόμενο της έκθεσης και συμβολικός ακόμη και για τον ίδιο τον Ιανό, που το πατάρι του εξελίσσεται σταδιακά σε φιλολογικό, καλλιτεχνικό και θεατρικό στέκι, και εμπερικλείει δυνητικά πολλά διαφορετικά βλέμματα, καθημερινές συνήθειες, οπτικές γωνίες, ιστορικές πληροφορίες, καταγραφές και ορατές ή αθέατες όψεις μιας δημοφιλούς αθηναϊκής συνήθειας.


 Ειρήνη Βογιατζή.

 Όπως και στο παρελθόν, που ιστορικά στέκια της Ομόνοιας, των Χαυτείων, της Πανεπιστημίου, του Κολωνακίου και της πλατείας Συντάγματος, όπως ο Ζαχαράτος και η Δεξαμενή ή τα θρυλικά Βυζάντιο, Brazilian και Zonars φιλοξένησαν πλήθος καλλιτεχνικών, πολιτικών και κοινωνικών συζητήσεων, έτσι και τα τελευταία χρόνια, καφενεία και καφέ, που αποτελούν την εξέλιξη των πρώτων, όπως το Φίλιον και η Βιβλιοθήκη, το Da Capo και η Λυκόβρυση, αλλά και τα καφενεία των Εξαρχείων και της Πλάκας ή της πλατείας Βικτωρίας και τόσα ακόμη, αποτελούν καθημερινά στέκια και σταθερούς αποδέκτες των διακυμάνσεων της πόλης.  Νεοκλασικά κτήρια και στοές, πλατείες και φιλόξενα πατάρια έχουν, ίσως, να αφηγηθούν για την πόλη και τους ανθρώπους της πολύ περισσότερες ιστορίες από άλλα, επίσημα εγγεγραμμένα στον χάρτη σημεία συνάντησης, ανταλλαγής και αποφάσεων.

 Με επιθυμία να παραμείνει παλλόμενο το κέντρο της Αθήνας

Ο Ιanos, επιλέγοντας τη συνέχεια της λειτουργίας του επί της οδού Σταδίου, επιθυμεί να υπογραμμίσει τη σημασία και το αναντικατάστατο του οργανικού αστικού ιστού, θεωρώντας το αθηναϊκό κέντρο κληρονομιά και κοινό τόπο και αναφορά όλων μας.
Η Μικρή Άρκτος, στο πλαίσιο των καλλιτεχνικών της δράσεων στα εικαστικά δρώμενα και σε συνεργασία με την Ίριδα Κρητικού, έχει αναλάβει την καλλιτεχνική διεύθυνση της Ianos Αίθουσα Τέχνης, η οποία, από την περίοδο 2012 - 13, παρουσιάζει θεματικά αφιερώματα και ατομικές εκθέσεις, με κυρίαρχη αφετηρία την άμεση ή έμμεση αναφορά στο πολυσχιδές συναρπαστικό σύμπαν του βιβλίου (με αφιερώματα στον Shakespeare, τον Κ. Π. Καβάφη, τον Jacques Lacarierre», «Μυθολογία», «Αόρατες πόλεις» κ.ά.), αλλά και την οργανική σύνδεση με το ιστορικό κέντρο της Αθήνας («Τα Οπωροφόρα της Αθήνας», «Οδός Σταδίου», «Κεντρική Αγορά» κ.ά.).


 Ελεάννα Μαρτίνου.

Οι προγραμματιζόμενες, για το 2014 - 15, εκθέσεις θα συνεχίσουν να συνομιλούν με παράλληλες δράσεις στον υπόλοιπο χώρο του βιβλιοπωλείου (διαλέξεις, μουσικά, θεατρικά και άλλα αφιερώματα), καθώς και με βιβλιοφιλικά αφιερώματα αντίστοιχης θεματικής. Σημαντική παράμετρο για τον Ιανό και τη Μικρή Άρκτο αποτελεί η επιθυμία να διατηρηθεί ανοιχτό, δημιουργικό και παλλόμενο το κέντρο της Αθήνας.

 Πάβλος Χαμπίδης.


 Οι καλλιτέχνες
Στην έκθεση «Τα καφενεία της Αθήνας», συμμετέχουν με έργα τους οι Δάφνη Αγγελίδου, Χριστίνα Ακτίδη, Έλενα Ακύλα, Ειρήνη Βογιατζή, Ανδρέας Γεωργιάδης, Φραγκίσκος Δουκάκης, Ειρήνη Ηλιοπούλου, Μηνάς Καμπιτάκης, Βασίλης Λιαούρης, Νεκτάριος Μαμάης, Ελεάννα Μαρτίνου, Χαρίτων Μπεκιάρης, Παναγιώτης Μπελντέκος, Άννα Μπίλη, Γεωργία Μπλιάτσου, Γεύσω Παπαδάκη, Κώστας Παπατριανταφυλλόπουλος, Βασίλης Πέρρος, Στέλιος Πετρουλάκης, Ελιάννα Προκοπίου, Γιώργος Σαλταφέρος, Δημήτρης Σαρασίτης, Αντώνης Στάβερης, Μαρίνα Στελλάτου, Πάβλος Χαμπίδης και Αθηνά Χατζή.


 Πληροφορίες
Ianos Αίθουσα Τέχνης: Σταδίου 24 (1ος όροφος), τηλ.: 210 3217917. Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα - Παρασκευή: 10:00 - 21:00, Σάββατο: 10:00 - 18:00.


Πηγή:
naftemporiki.gr