Τρίτη, 13 Φεβρουαρίου 2018

Δημήτρης Κρέτσης | Το δέντρο της Ζωής μας

Η αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος υποδέχεται τον Δημήτρη Κρέτση με την ατομική έκθεση ζωγραφικής, με τίτλο «Το δέντρο της ζωής μας». Η έκθεση εγκαινιάζεται την Πέμπτη 15 Φεβρουαρίου 2018 στις 20:00 και θα διαρκέσει μέχρι και το Σάββατο 10 Μαρτίου. Ο Δημήτρης Κρέτσης μας προσκαλεί σε ένα «δάσος» που τα δέντρα έχουν «κορμό» τους το χαρτί και τον καμβά, και «φύλλα» τους το λάδι, τη σινική μελάνη, το μολύβι και τα ακρυλικά. 

 

Όπως λέει ο ίδιος: «Το δέντρο μας ενώνει με τη γη. Τη γη των προγόνων μας. Με τις ρίζες μας και το παρελθόν μας. Μας ζει, μας τρέφει, μας δροσίζει, μας σκεπάζει από το κάμα του μεσημεριού, από τη βροχή κι από το χιόνι. (….)   Μεγαλώνει το δέντρο και μεγαλώνουμε κι εμείς μαζί του. Μας πάει ψηλά και μας αφήνει, σκαρφαλώνοντας να αγγίξουμε τον ουρανό. Είναι η ελπίδα και το μέλλον μας. Το βρίσκουμε το δέντρο απ’ τους γονείς μας και το δίνουμε στα παιδιά μας. Είναι το δέντρο της ζωής μας!».

Η Ιστορικός Τέχνης και Θεωρίας του Πολιτισμού, Αθηνά Σχινά, αναφέρει:
«Ο Δημήτρης Κρέτσης εμπνέεται από τον περιβάλλοντα χώρο της πατρίδας του, αλλά και από τα δέντρα που ανακρατεί, ως αισθήσεις, στο υποσυνείδητό του, καθώς συνεχόμενα τις εμπλουτίζει με επεξεργαζόμενες εντυπώσεις, μνήμες κι εμπειρίες, που αποκτά μέσα από τις πολλές, όσο και τις συχνές περιηγήσεις του, σε διάφορες περιοχές της επικράτειας. Με σχέδια, στα οποία χρησιμοποιεί μολύβια, άλλοτε σινική μελάνη, πότε πάλι ελαφρές ύλες, ακρυλικά αλλά και λάδια, πάνω σε καμβάδες και χαρτιά, επιλέγει πάντα τα υλικά του, σύμφωνα με τις πτυχές των όψεων που του προσφέρουν τα δέντρα, οι κορμοί και τα φυλλώματά τους, οι άνεμοι και το οπτικοποιημένο τους θρόισμα, οι εποχές των ψυχικών διαθέσεων και οι αναπολήσεις κατά τις ώρες της κάθε μέρας. Τα σχέδια και οι εικαστικές συνθέσεις του συμπληρώνονται με τον τονικό, όσο και τον μορφοχρωματικό διάλογο που αναπτύσσουν οι πρωτοβάθμιες σε σχέση με τις δευτεροβάθμιες ριπές της κάθε σκιάς», ενώ προσθέτει ότι: «Αναμφισβήτητα ο ζωγράφος γνωρίζει επιδέξια να χειρίζεται και να αναδεικνύει, μέσα από διαβαθμιζόμενες συνομιλίες εντάσεων και υφέσεων, την μορφοπλαστική φωταύγεια, αλλά και την μουσικότητα της κάθε φόρμας του».


 Ο Δημήτρης Κρέτσης γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1972. Το 1992 σπούδασε Γραφικές Τέχνες στο ΤΕΙ Αθηνών. Το 1996 εισήχθη στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών όπου φοίτησε στα εργαστήρια ζωγραφικής Ρ.Παπασπύρου, Π.Χαραλάμπους, Δ. Σακελλίωνα, Δ. Μυταρά και Ζ. Αρβανίτη. Το 2004 παρακολούθησε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Μαδρίτης (Facultad de Bellas Artes – Universidad Complutense de Madrid) μαθήματα Σχεδίου, Ανατομίας και Νωπογραφίας. Το 2011 διακρίθηκε στο διαγωνισμό της Α.Σ.Κ.Τ. και του Υ.Π.Ε.Κ.Α. με θέμα «Εικαστικές παρεμβάσεις στο δημόσιο αστικό χώρο, με ζωγραφική επί των τυφλών όψεων κτηρίων της Αθήνας», κατέχοντας ενεργό ρόλο στην υλοποίηση των έργων. Έχει πραγματοποιήσει 5 ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Τοιχογραφίες και έργα του υπάρχουν σε ιδιωτικές συλλογές και σε μεγάλα ξενοδοχεία στην Ελλάδα και το εξωτερικό. 


Διάρκεια Έκθεσης: 15 Φεβρουαρίου έως 10 Μαρτίου 2018

Ημέρες και ώρες λειτουργίας:
Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή: 11:00 – 14:30 & 17:30 – 20:30
Τετάρτη, Σάββατο: 11:00 – 16:00
Κυριακή, Δευτέρα: Ανοικτά κατόπιν τηλεφωνικού ραντεβού

 Αίθουσα τέχνης ΤΕΧΝΟΧΩΡΟΣ | MyArtBox by technohoros
Λεμπέση 4 & Μακρυγιάννη, Αθήνα |
Λεμπέση 12, Αθήνα
metro Ακρόπολη
Τηλέφωνο 211 182 38 18
www.technohoros.org | info@technohoros.org

Πέμπτη, 1 Φεβρουαρίου 2018

Έκθεση Γλυπτικής: Γιώργος Χουλιαράς «Γλυπτικές Αισθήσεις»

Εγκαίνια: Πέμπτη 1η Φεβρουαρίου 2018 στις 20:00
Διάρκεια Έκθεσης: 1 έως 24 Φεβρουαρίου 2018

Μια σειρά από μεταλλικά γλυπτά, μεγάλων διαστάσεων, τα οποία παραπέμπουν σε εικόνες και συναισθήματα που συνδέονται συνειρμικά με τις εποχές του έτους, καθώς και ένα σύνολο μικρότερων γλυπτών, στα οποία κυριαρχεί η ανθρώπινη φιγούρα, παρουσιάζει ο γλύπτης και Καθηγητής της Α.Σ.Κ.Τ. Γιώργος Χουλιαράς, στη νέα του έκθεση, «Γλυπτικές αισθήσεις», η οποία εγκαινιάζεται την Πέμπτη 1η Φεβρουαρίου 2018 στις 20:00 στην Evripides Art Gallery.

Η καινούργια του δουλειά χαρακτηρίζεται από γλυπτικές συνθέσεις που ξεκίνησαν ως ιδέα από την δεκαετία του ’90 και αναπτύχθηκαν τα τελευταία τέσσερα χρόνια, με την επιστροφή του στο εργαστήριο μετά από την θητεία του ως δασκάλου στην Α.Σ.Κ.Τ..

Το νέο στοιχείο που πραγματεύτηκε αυτή την περίοδο ήταν ο τρόπος χρήσης του υλικού, καθώς αξιοποίησε υπολείμματα υλικού προηγούμενων εργασιών και όπως σημειώνει: «…όσο και αν φαίνεται περίεργο, ήταν ένας από τους παράγοντες που διαμόρφωσαν την γλυπτική εικόνα της τωρινής δουλειάς μου, που χαρακτηρίζεται από την κάθετη, γραμμική και όχι μόνο διατύπωση και εξέλιξη της σύνθεσης, τη διαφάνεια και διαπερατότητά της και την προσπάθεια γλυπτικής απόδοσης αισθήσεων».

Η επιλογή της κάθετης γραμμικής σύνθεσης και η εξέλιξή της, σε πλαστικά επεισόδια δίνει την δυνατότητα εικονοποίησης αισθήσεων, οι οποίες ανάλογα με την διαχείρισή τους παραπέμπουν συνειρμικά σε κοινές εικόνες και εμπειρίες.


«Δεν έχω τη φιλοδοξία να εικονογραφήσω τις εποχές, πράγμα που με ξεπερνάει, γι΄αυτό και τα τιτλοφορώ «της άνοιξης», «του καλοκαιριού», «του χειμώνα». Θέλω, να δώσω μέσα από τους κάθετους άξονες που εξελίσσονται σε πλαστικά γεγονότα, τη δύναμη και ορμή της άνοιξης, τον νυχτερινό ρεμβασμό του καλοκαιριού και την παγερότητα του χειμώνα» μια γλυπτική του προσωπικού συναισθήματος και του ιδιωτικού χώρου, όπως τονίζει ο ίδιος ο γλύπτης.

Παράλληλα, με τα μεγάλα παρουσιάζει και ένα σύνολο μικρών γλυπτών, στα οποία κυριαρχεί η ανθρώπινη φιγούρα σε διάφορες εκδοχές. Πάνω τους καταγράφονται σκέψεις για μεγαλύτερα γλυπτά που έγιναν ή θα γίνουν ή δεν πρόκειται να γίνουν ποτέ, αποτελούν ένα ημερολόγιο, όπου υπάρχουν μνήμες, επιθυμίες, προσδοκίες.

Ο Γιώργος Χουλιαράς παραμένει πιστός, σε μια Γλυπτική, που όπως υποστηρίζει στο κείμενό του, που προλογίζει τον κατάλογο της έκθεσης: «κουβαλάει την παλιά, αργή διαδικασία του κτισίματος και της οργάνωσης του συναισθήματος, παράλληλα με την διαχείριση του υλικού και του χώρου, στην εμφάνιση της προσωπικής εικόνας. Μια Γλυπτική, που δεν περιγράφει, αλλά ανακαλεί και καλεί σε συμμετοχή με καθαρή συνείδηση».

Ηρακλείτου 10 & Σκουφά – Κολωνάκι, Αθήνα 106 73
Τηλ: 2103615909 | Fax: 2103600620 | Email: info@evripides-art.gr





Τετάρτη, 31 Ιανουαρίου 2018


Η Eleftheria Tseliou Gallery παρουσιάζει την ατομική έκθεση του Απόστολου Καραστεργίου, με τίτλο ‘Πέντε Σημεία Έξι’. Η έκθεση ξεκινά τη Πέμπτη 1 Φεβρουαρίου και θα διαρκέσει μέχρι τις 3 Μαρτίου 2018.
Ο Απόστολος Καραστεργίου δημιουργεί έργα που δύσκολα κατατάσσονται σε αυτονόητα σχήματα και ορισμούς. Βαθύς γνώστης του σχεδίου και έχοντας τη σιγουριά των ικανοτήτων του, δεν επαναπαύεται σε αυτές αλλά πάντα δοκιμάζει και δημιουργεί έργα με άλλες τεχνικές, καμιά φορά πολύπλοκες.
Η έκθεση αυτή, η δεύτερη που παρουσιάζει στη γκαλερί, αποτελείται απο πέντε έργα κατασκευασμένα με χρωματιστά μολύβια και ψηφιακό κολάζ, μία φωτογραφία και ένα έργο μεγαλύτερων διαστάσεων, ζωγραφισμένο επίσης με μολύβια. Αν και εκ πρώτης όψεως η νέα του αυτή δουλειά δεν σχετίζεται εύκολα με την προηγούμενη, υπάρχει ένα κοινό στοιχείο, το πως βλέπει και πως τοποθετεί ο ίδιος τον εαυτό του στον σύγχρονο κόσμο. Το κοινό αυτό στοιχείο σχετίζεται πολύ έμμεσα με τον υπερρεαλισμό, έναν υπερρεαλισμό όμως σύγχρονο και ρηξικέλευθο.



Εγκαίνια: Πέμπτη 1 Φεβρουαρίου 2018 / 20:00- 22:30
Διάρκεια: έως 3 Μαρτίου 2018
Ώρες λειτουργίας: Tρίτη-Παρασκευή 12.00 - 20.00
Σάββατο: 12.00 -15.00 

 

3, Iraklitou Str. Kolonaki
Αθήνα
@eleftheriatseliougallery
Κλήση 21 0361 8188

Δευτέρα, 22 Ιανουαρίου 2018

Πλάσματα της Κομοτηνής που θυμίζουν τάματα σε μια έκθεση

Την Τρίτη 30 Ιανουαρίου η γκαλερί «7» παρουσιάζει την 3η ατομική έκθεση ζωγραφικής της Ελένης Πεχλιβάνη, σε επιμέλεια Μαρίας Γιαγιάννου.
«Ένας πολύχρωμος λαός από τσιρκολάνους αναδύθηκε από τα χώματα της Κομοτηνής, για να υπερβεί την πόλη και την ίδια την ιστορικότητά της, με τα προκλητικά του σκέρτσα. Η Ε. Πεχλιβάνη στολίζει τον τόπο της καταγωγής της με πλάσματα που θυμίζουν τάματα, χρυσές φλούδες προσευχής που ανακαλούν με διορθωτικές πινελιές το Αλλού της παιδικής ηλικίας, του τόπου που αναπνέει τον αέρα τουλάχιστον πέντε πολιτισμικών παραδόσεων και φυσικά της τέχνης ως ονειρικής παρέμβασης στην πραγματικότητα». M. Γιαγιάννου
 Η Ελένη Πεχλιβάνη σπούδασε Ζωγραφική στην Α.Σ.Κ.Τ. Αθήνας με καθηγητές τους Γ. Ψυχοπαίδη και Α. Χριστάκη, από όπου αποφοίτησε το 2009. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της παρακολούθησε μαθήματα Χαρακτικής, Σκηνογραφίας και Φωτογραφίας.

 Τον Μάρτιο και Οκτώβριο του 2010 ανέλαβε την οργάνωση του εικαστικού τμήματος με παιδιά ηλικίας 5-7 και 8-12 στο Μουσείο Μπενάκη, ενώ τον Φεβρουάριο του 2011 οργάνωσε το εικαστικό τμήμα με παιδιά ηλικίας 5-7 και 8-12 στο Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης. 

 Έχει πραγματοποιήσει τρεις ατομικές εκθέσεις, έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές-θεματικές εκθέσεις, το 2011 διακρίθηκε με το 1ο βραβείο στον εικαστικό Διαγωνισμό με θέμα «Γυναίκα», που έγινε στην μνήμη του ιδρυτή του Κ. Ανδρέου (1917-2007), γλύπτη, ζωγράφου και χαράκτη και από το 2015 ασχολείται με την εικονογράφηση παιδικών βιβλίων.  

 Info
Διάρκεια έκθεσης: 30.01–17.02.2018
Ωρες: Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή: 11- 2 μ.μ. & 6-9 μ.μ.
Τετάρτη, Σάββατο: 11–2 μ.μ. & 6-9μ.μ. 

Πηγή: http://www.naftemporiki.gr

"Φαουστουπής" (Ρουμπελστίλτνσκιν) των αδελφών Γκριμ!!!

"Φαουστουπής" (Ρουμπελστίλτνσκιν) των αδελφών Γκριμ!!!
Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων
 
 
Συνεχίζεται στο "Εργαστήρι Μαιρηβή" www.mairivi.gr η κουκλοθεατρική παράσταση "Φαουστουπής" (Ρουμπελστίλτνσκιν) των αδελφών Γκριμ με μουσική του Λουδοβίκου των Ανωγείων.
Για τις Κυριακές 21, 28 Ιανουαρίου και 4, 11 Φεβρουαρίου 2018, στις 12 το μεσημέρι.
Προσοχή: Την Κυριακή 18 Φεβρουαρίου 2018 το θέατρο αργεί!!!

Παραστάσεις πραγματοποιούνται καθημερινές για σχολεία μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς!


"Εργαστήρι Μαιρηβή" Κουκλοθέατρο
Σαχτούρη 4 & Σαρρή, Ψυρρή

Κρατήσεις: 2105222181 - 6942420062
αναλυτικά
"Φαουστουπής" (Ρουμπελστίλτνσκιν) Λαϊκό παραμύθι των αδελφών Γκριμ
Παράσταση θεάτρου κούκλας
για όλες τις ηλικίες







Είναι μικροσκοπικός, αναιδέστατος, αινιγματικός και σπιρτόζος.
Πραγματοποιεί κάθε σου ευχή αλλά μπορεί να σου πάρει ότι αγαπάς και πιο πολύ.
Είναι ένα αίνιγμα, μια τρέλα και μια ζαβολιά.
Είναι ένα ψέμα που την αλήθεια κυνηγά.
Το όνομα του ποιος θα το βρει;
Κανείς δεν  ξέρει πως τον λεν Φαουστουπή!!!
Η ιστορία του "Φαουστουπή", κατά κόσμον «Ρουμπελστίλτσκιν» χάνεται στα 1808, όταν τυχαία την ανακάλυψαν και την προσθέσανε στη συλλογή τους οι θρυλικοί παραμυθάδες αδελφοί Γκριμ.
Η προσπάθεια της κόρης του μυλωνά που πρέπει να κάνει το άχυρο χρυσάφι (!), δουλεύτηκε εντατικά από τους αδελφούς Γκριμ και εκδόθηκε τελικά το 1812.
Από τότε το παραμύθι κυκλοφορεί σε διάφορες παραλλαγές.
Ο Ρουμπελστίλτσκιν ταξιδεύει παντού, αλλάζοντας όνομα, γλώσσα, πατρίδα και συχνά όψη!
Το παραμύθι μας μιλά και για τον κίνδυνο των υπερβολικών επιθυμιών, της φιλοδοξίας και της καύχησης.
Όποιος δεν μπορεί να ελέγξει την επιθυμία και την αλαζονεία του κάποια στιγμή θα συναντήσει στην ζωή του τον Φαουστουπή!


Η ιστορία…
Ένας γέρος μυλωνάς καμαρώνει για τις χάρες της κόρης του, λέγοντας ότι «άχυρο πιάνει και χρυσάφι γίνεται»,
σύμφωνα με τη λαϊκή παροιμία.

Το ακούει ο νεαρός βασιλιάς και παρερμηνεύοντας τα λόγια του μυλωνά, την κλείνει στο παλάτι του για να του φτιάξει χρυσάφι.
Η μικρή κόρη απελπίζεται, μέχρι τη στιγμή που εμφανίζεται μπροστά της ένα μικρό παράξενο ανθρωπάκι, ο "Φαουστουπής".
Αυτός της υπόσχεται ότι θα της φτιάξει χρυσάφι, αρκεί …

Συντελεστές της παράστασης
Κουκλοθεατρική ομάδα: Μιρέλα Κατσά, Μαιρηβή Γεωργιάδου, Θοδωρής Κορόζης
Κείμενο: Ισμήνη Καμπανέλλη, Μαιρηβή Γεωργιάδου
Σκηνοθεσία – σκηνογραφία: Μαιρηβή Γεωργιάδου
Τεχνική επιμέλεια: Ρικάρντο Ντι Λάουρο
Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα
Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Μουσική επεξεργασία – ενορχήστρωση: Γιώργος Παυλάκος

Λίγα λόγια για τις κούκλες της παράστασης
Οι κούκλες της παράστασης είναι μαρότες, ένα είδος κούκλας με εξαιρετική κίνηση και ζωντάνια.
Κάθε κούκλα είναι μοναδική, με πρόσωπα και άκρα γλυπτά, από ξυλοπολτό.
Οι κουκλοπαίκτες χειρίζονται τις κούκλες με μηχανισμό που βρίσκεται στο εσωτερικό του σώματός τους, ενώ τα άκρα τους με συρμάτινα μπαστουνάκια, εξασφαλίζοντας έτσι με εξαιρετική ακρίβεια την απόδοση των κινήσεων κάθε χαρακτήρα.
 
Κυριακές 21 & 28 Ιανουαρίου2018
και
Κυριακές 4 & 11 Φεβρουαρίου 2018,
στις 12 μ.

Καθημερινές για σχολεία μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς!!!
Έκπληξη!!!
Πριν από την παράσταση τα παιδιά μπορούν να επισκεφθούν την έκθεση κούκλας που λειτουργεί στον ιδιαίτερο και ατμοσφαιρικό χώρο μας.
Κούκλες και σκηνικά από παραστάσεις του Εργαστηρίου, σας περιμένουν και σας δίνουν τη δυνατότητα να έρθετε πιο κοντά με την τέχνη του  κουκλοθέατρου!!!
Μικρό ιστορικό
Το "Εργαστήρι Μαιρηβή" αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της Κουκλοθεατρικής τέχνης στην Ελλάδα.
Λειτουργεί από το 1999 με σκοπό την έρευνα, την εξάπλωση και τη διεύρυνση της τέχνης του Κουκλοθέατρου και βασίζεται στην αγάπη και τη γνώση μιας δημιουργικής καλλιτεχνικής ομάδας, που αποτελείται από ανθρώπους που, προέρχονται από τον επαγγελματικό χώρο του Ελληνικού και Ευρωπαϊκού Κουκλοθέατρου.
Διατηρεί θεατρική σκηνή στην περιοχή του Ψυρρή, αφιερωμένη αποκλειστικά και μόνο στο Kουκλοθέατρο και Μουσείο Κούκλας στην περιοχή του Μεταξουργείου.
Ανεβάζει δικές του παραγωγές και υλοποιεί εργαστήρια για ενήλικες και παιδιά.
Από το 2013 και κάθε χρόνο διοργανώνει το Διεθνές Φεστιβάλ Κουκλοθέατρου και Αφήγησης.
Στο πλαίσιο αυτό Κουκλοθίασοι και Παραμυθάδες από όλο τον κόσμο έρχονται στο "Εργαστήρι Μαιρηβή" με παραστάσεις και εργαστήρια.
 
Σαχτούρη 4 & Σαρρή, Ψυρρή
τηλ.: 2105222181 - 6942420062
info@mairivi.gr
  

Photocircle by Nana Karamagioli





Επετειακή Έκθεση Φωτογραφίας για τα τριάντα χρόνια του Φωτογραφικού Κύκλου (1988-2018) με τίτλο "ΦΩΤΟΚΥΚΛΙΚΑ ΠΟΡΤΡΕΤΑ" Φωτογραφίες Νανάς Καραμαγκιώλη

Εγκαίνια Έκθεσης : Τρίτη 23 Ιανουαρίου 2018 και ώρα 20.00
Διάρκεια Έκθεσης : 23 Ιανουαρίου - 18 Φεβρουαρίου 2018
Χώρος: Booze:BaseGALLERY & :OVERVIEW-Ikon 
 

«Φωτοκυκλικά πορτρέτα»
Νανά Καραμαγκιώλη


Την Τρίτη 23 Ιανουαρίου 2018, με αφορμή την τριακονταετία από την ίδρυση του σωματείου «Φωτογραφικός Κύκλος», εγκαινιάζεται έκθεση φωτογραφίας με πορτρέτα μελών του Κύκλου που έχει τραβήξει η Νανά Καραμαγκιώλη στη διάρκεια των τριάντα αυτών χρόνων. Η έκθεση συμπληρώνεται με φωτογραφικές αναμνήσεις από σημαντικές εκδηλώσεις που σημάδεψαν την πορεία αυτή.
Επετειακή έκθεση φωτογραφίας για τα 30 χρόνια του Φωτογραφικού Κύκλου (1988-2018) από τις 23 Ιανουαρίου ως τις 18 Φεβρουαρίου, 2018, στο Βοοze:BaseGALLERY & :OVERVIEW-Ikon

Φωτοκυκλικά πορτρέτα
Το 1988, με τη Νανά Καραμαγκιώλη και μερικούς φίλους και μαθητές, ιδρύσαμε τον Φωτογραφικό Κύκλο, του οποίου έγινα πρόεδρος και εκείνη αντιπρόεδρος. Λίγα χρόνια μετά ο πρόεδρος παντρεύτηκε την αντιπρόεδρο και έκτοτε -και μέχρι σήμερα- παραμείναμε πρόεδρος, αντιπρόεδρος και σύζυγοι.

Η Νανά υπήρξε στην κυριολεξία η πρώτη μαθήτρια μου το 1981, πάνω στην οποία δοκίμασα και τα πρώτα διδακτικά μου βήματα. Δεν σταμάτησε ποτέ να φωτογραφίζει -και με σημαντικά αποτελέσματα- αλλά δεν ξέχασε ποτέ ότι ξεκίνησε τη φωτογραφία για παιχνίδι και χαρά. Με συνέπεια να φωτογραφίζει συχνά σε συνθήκες όπου εμείς οι άλλοι (δυστυχώς επειδή παίρναμε τον εαυτό μας υπερβολικά στα σοβαρά), δεν σηκώναμε μηχανή, ή δεν την παίρναμε καν μαζί μας. Έτσι, μετά από κάθε σεμινάριο, εκδρομή ή ταξίδι, είχαμε όλοι να χαρούμε πορτρέτα που μας είχε πάρει η Νανά, η ποιότητα των οποίων τις περισσότερες φορές ξεπερνούσε την απλώς καλοτραβηγμένη αναμνηστική φωτογραφία, με το πρόσθετο πλεονέκτημα ότι η Νανά, είτε από καλοσύνη είτε από θετικό ένστικτο, βελτίωνε την πραγματική μας εικόνα.

Σκεφτήκαμε επομένως, να εορτάσουμε την είσοδο μας φέτος στο 31ο έτος ζωής του Κύκλου με μια σειρά πορτρέτων μελών του Κύκλου, παλαιών και νέων, που έχει κατά καιρούς τραβήξει η Νανά, να δούμε και πάνω τους το πέρασμα του χρόνου, να ξαναθυμηθούμε εποχές πιο ανέμελες, και να τονίσουμε μέσα από αυτό το καλειδοσκόπιο προσώπων τη διάρκεια και τη συνέχεια του σωματείου. Τα τελευταία χρόνια μειώθηκαν οι ευκαιρίες (και οι δυνατότητες) για εκδρομές και ταξίδια και μειώθηκαν και τα πορτρέτα. Παρόλα αυτά σκεφτήκαμε ότι θα ήταν ενδιαφέρον να συνοδεύσουμε τα φωτοκυκυκλικά πορτρέτα με μερικές συλλογές μικρών φωτογραφιών, τραβηγμένες από διαφόρους φωτογράφους, που θα θυμίζουν αντίστοιχες δραστηριότητες, ταξίδια, εκδρομές, σεμινάρια ή εγκαίνια εκθέσεων.

Η επιλογή ως εκθεσιακού χώρου του Booze δεν ήταν τυχαία, ούτε αυθαίρετη. Πρώτον, διότι η ιδιότητα του χώρου διασκέδασης ταιριάζει με την αίσθηση γιορτής που είναι για μας η τριακονταετία του Κύκλου και, δεύτερον, διότι στο παλιό Booze, πριν από την επέκτασή του, είχαμε κάνει τις δύο πρώτες ομαδικές μας εκθέσεις, το 1989 και το 1991.

Τριάντα χρόνια «Κύκλος» (1988-2018)
Όταν ήμασταν μικροί, τα καλοκαίρια έμοιαζαν ατέλειωτα. Όταν μεγαλώσαμε, διαπιστώσαμε με έκπληξη ότι ο Ιούλιος βρέθηκε παράξενα κοντά στον Σεπτέμβριο. Αυτό συνέβη και με τις δεκαετίες του «Κύκλου». Το 1998, στην πρώτη επετειακή έκθεση στο Σπίτι της Κύπρου, νιώθαμε ότι ο «Κύκλος» είχε ήδη ένα μακρύ παρελθόν. Τώρα που κλείνουμε την τρίτη δεκαετία και μπαίνουμε στην τέταρτη, έχουμε την αίσθηση ότι μόλις προχτές γιορτάσαμε τα είκοσι χρόνια.

Πρέπει βέβαια να παραδεχτεί κανείς ότι δεν είναι ούτε συνηθισμένο ούτε εύκολο να κρατάει για τόσα χρόνια μια ομάδα ανθρώπων (με τις αυξομειώσεις της βέβαια), της οποίας το συνεκτικό στοιχείο δεν είναι κάποιο συμφέρον, αλλά απλώς μια κοινή χαρά και επιθυμία. Αν ήμασταν κατάστημα θα γράφαμε (με καμάρι) κάτω από την πινακίδα μας «Οίκος ιδρυθείς το 1988». Ξεπεράσαμε και χωνέψαμε οικονομικές δυσκολίες, προσωπικούς εγωισμούς, τεχνολογικές επαναστάσεις, μαζί βέβαια με τη φυσική κούραση που φέρνει ο χρόνος.

Τα σημειώματα που γράφτηκαν για τις προηγούμενες επετειακές εκθέσεις (και που μπορεί κανείς να διαβάσει στο site του Κύκλου) αναλύουν με λεπτομέρειες την πορεία και την προσφορά του «Κύκλου» στη φωτογραφία. Αυτό που μπορούμε να προσθέσουμε στο κλείσιμο των τριάντα χρόνων είναι ότι η ποιότητα και η ποικιλία της φωτογραφίας που γίνεται σήμερα στον «Κύκλο» είναι χωρίς καμία αμφιβολία μεγαλύτερη από ποτέ, ότι εκμεταλλευτήκαμε σε σημαντικό βαθμό τη διάδοση των νέων μέσων, όπως φαίνεται από την παρουσία μας στο διαδίκτυο και από τη συχνή μας ψηφιακή επικοινωνία, ότι υιοθετήσαμε με ευκολία τις νέες τεχνολογίες, ότι ανοιχτήκαμε (σε κάποιο βαθμό) στην περιφέρεια και ότι συνεχίσαμε, παρά τις οικονομικές αντιξοότητες, την προσπάθεια για διοργάνωση ομαδικών εκθέσεων και για παραγωγή φωτογραφικών λευκωμάτων. Και πάνω από όλα ότι δεν χάσαμε το κέφι μας και την περιέργειά μας. Κάτω από την πινακίδα του «μαγαζιού» μας ας γράψουμε, λοιπόν, «στις δεκαετίες που ακολουθούν».
Πλάτων Ριβέλλης


Επικοινωνία_
Πλάτων Ριβέλλης: platon@rivellis.gr / www.rivellis.gr / 6945-437577
Φωτογραφικός Κύκλος: info@photocircle.gr / www.photocircle.gr / 210-3645577
 
Booze Cooperativa
Kolokotroni 57 , Athens, 10560
2114053733
booze.crossteam@gmail.com
www.boozecooperativa.com

 

Aίθουσα Tέχνης Τεχνοχώρος > Affordable art fair Milan 2018.

Η Aίθουσα Tέχνης Τεχνοχώρος ταξιδεύει στο Μιλάνο και συμμετέχει στην Affordable art fair Milan 2018. Από τις 25 μέχρι και τις 28 Ιανουαρίου, με τρεις εξαιρετικούς καλλιτέχνες, τον Βασίλη Καρακατσάνη, τον Νικόλα Αντωνίου και την Χριστίνα Τζάνη, συντίθεται ένα πολύχρωμο περίπτερο με αρίθμηση L7 και με έργα οικονομικά που αντιστοιχούν και ταιριάζουν απόλυτα στο όνομα της έκθεσης: «affordable».
Μετά από 25 χρόνια, ο Βασίλης Καρακατσάνης επανήλθε με ένα θέμα που τον έχει απασχολήσει στο παρελθόν, αλλά με άλλο κίνητρο. Η εικαστική του προσέγγιση σήμερα δεν είναι τίποτε άλλο, από την «οριζόντια διατομή», των περισσότερων προσεγγίσεών του, όλα τα χρόνια της δουλειάς του, με «κλειδί» τελικά το ύφασμα, υλικό που κυριάρχησε στη ζωγραφική του προσπάθεια, τόσο σαν στοιχείο του περιβάλλοντα χώρου, αλλά και με σαφέστατη βιωματική σχέση.
Mέσα από τα έργα του Καρακατσάνη ξετυλίγεται η ιστορία της «ιδιόρρυθμης» οικογένειας Abd Al Aziz, που με έδρα τη Βηρυτό και με δραστηριότητα σε διάφορες πόλεις, ειδικά της Μεσογείου, εμπορεύεται «μαγικά» χαλιά, σε ανθρώπους που έχουν το κουράγιο να ταξιδέψουν μαζί τους, ζώντας την ψευδαίσθηση ή την πραγματικότητα. Τα μέλη της οικογένειας είναι διασκορπισμένα σε διαφορετικές πόλεις, κρατώντας έτσι την αυτοτέλεια της προσωπικής τους ζωής, επηρεάζοντας τους αγοραστές ο καθένας, με τη δυναμική του ή χρησιμοποιώντας άλλους τρόπους, σαγήνης ή μαγείας. Τα κέρδη τα διαχειρίζεται ισόποσα για όλα τα μέλη της οικογένειας, εταιρεία με έδρα τη Γενεύη.



Σύμφωνα με τον Νικόλα Αντωνίου, η κβαντική φυσική υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει μία ενιαία αντικειμενική πραγματικότητα αλλά υπάρχουν πολλές μορφές πραγματικότητας γιατί ακριβώς εξαρτάται από το πώς ο καθένας μετράει και αντιλαμβάνεται «την πραγματικότητα». Επομένως, αυτό που ο καθένας μας ονομάζει πραγματικότητα δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια «εικόνα» που δημιουργούμε ανάλογα με τη φυσιολογία μας… με αυτό που είμαστε σε θέση να αντιληφθούμε αλλά και με αυτό που επιλέγουμε να αντιληφθούμε.
Με βάση αυτή τη λογική και με μια ρομαντική αντιμετώπιση του θέματος, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο εγκέφαλος κάθε ανθρώπου δημιουργεί ασταμάτητα. Χρησιμοποιώντας τα εργαλεία που διαθέτει, δηλαδή τις αισθήσεις του, συνδυάζει στοιχεία και ενέργειες, και παράγει «εικόνες». «Εικόνες» που ονομάζει «πραγματικότητα».
Το ενδιαφέρον είναι ότι παρόλο που γνωρίζουμε τη σχέση «εικόνα-πραγματικότητα» δεν είμαστε σε θέση να το αντιληφθούμε πόσο μάλλον να το ελέγξουμε. Αυτό που η κβαντική φυσική υποστηρίζει, δίνει στον άνθρωπο νέα προοπτική. Του αποδεικνύει ότι μπορεί και είναι ελεύθερος να αποφασίσει ο ίδιος πώς θέλει να βλέπει τα πράγματα γύρω του και ότι μπορεί να επιλέξει τη δική του «πραγματικότητα» και στον υλικό αλλά και στον ψυχικό του κόσμο. Μπορούμε, με άλλα λόγια, να παρέμβουμε στη φύση του αντικειμένου που βλέπουμε αλλά και στον ίδιο τον εαυτό μας, απλά παρατηρώντας και μετρώντας διαφορετικά.
Λόγω του κοινωνικού αλλά και του πολιτιστικού τρόπου μόρφωσής μας, έχουμε συνηθίσει να αντιμετωπίζουμε τα πράγματα με συγκεκριμένη λογική. Χρησιμοποιούμε συνεχώς την ίδια, μονότονη μέθοδο παρατήρησης, που μας περιορίζει και μας φυλακίζει. Μας υποχρεώνει να τρέχουμε με μανία, θυσιάζοντας τα πάντα για την κατάκτηση μιας πραγματικότητας που δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια «εικόνα».
Με αυτόν τον τρόπο, ο άνθρωπος απομονώνεται, δίνει δύναμη στο εγώ του, μοιάζει να αιωρείται αβοήθητος, να κάνει κύκλους μέσα στον ίδιο τον εαυτό του, βυθισμένος και ζαλισμένος μέσα στον υλικό κόσμο που πιστεύει ότι τον καταπλήσσει.
Όπως αναφέρει η Χριστίνα Τζάνη, η απόκλιση από κάποια αρχική πορεία της διαδικασίας σύλληψης και η τραυματική απόκλιση των χαρακτηριστικών της βασικής μορφής συχνά προκύπτουν από την αποπλάνηση του υλικού. Σύμφωνα με τον Jean Baudrillard, η γοητεία είναι ισοδύναμη με την κατάργηση της παράστασης, την απόσταση μεταξύ της πραγματικότητας της εικόνας. Το μελάνι ως πρόσχημα, γεφυρώνει την απρόβλεπτη τύχη της απόστασης μεταξύ της πραγματικότητας και των εγκαταλειμμένων αβέβαιων συνθηκών όπου το αποτέλεσμα λειτουργεί ως πρόκληση. Η γοητεία είναι πάντα η γοητεία του κακού και φροντίζει να καταστρέψει την τάξη. Το υλικό είναι μετουσιωμένο και η σύμπτωση με το συνειδητό διατηρεί τη μορφή του στο χώρο, που είναι αδεσμοποίητη από τη νατουραλιστική αντίληψη της αναπαραστατικής τέχνης. Η ερυθρότητα των χεριών αποκαλύπτει έντονα την ευαισθησία των νέων πρωταγωνιστών και απομυθοποιεί τη διαχείριση της οπτικής παράστασης σε σχέση με την ερμηνεία του θεατή. Το έργο βρίσκεται στο σύνορο μεταξύ του απροσδόκητου και του προβλέψιμου.
Λίγα λόγια για τους καλλιτέχνες:
Ο Βασίλης Καρακατσάνης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1957 όπου ζει και εργάζεται. Σπούδασε ζωγραφική στις Ανωτάτες Σχολές Καλών Τεχνών της Αθήνας και της Βαρκελώνης και συντήρηση αρχιτεκτονικών μνημείων στο Centro Europeo της Βενετίας, με υποτροφίες του ΙΚΥ, της Ισπανικής κυβέρνησης και του Συμβουλίου της Ευρώπης. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις από το 1982 έως σήμερα στην Ελλάδα, την Κύπρο, την Ισπανία, την Ιταλία, την Ινδονησία, τον Ισημερινό, την Τουρκία, τη Δανία και τη Γερμανία παρουσιάζοντας το προσωπικό του εικαστικό λεξιλόγιο, αντλώντας θεματικές ενότητες κυρίως από βιωματικές εμπειρίες και από την παρατήρηση του οικείου κόσμου που τον περιβάλλει. Οργανώνει συχνά τις συνθέσεις του με θεατρική αντίληψη και ανάγει το καθημερινό αντικείμενο σε δομικό στοιχείο των έργων του. Χρησιμοποιεί καθαρή και πλούσια χρωματική κλίμακα με ζωηρές χρωματικές αντιθέσεις, μεταπλάθοντας με εικαστικές παρεμβάσεις αυτούσια στοιχεία του υπαρκτού και βιωματικού του χώρου και διερευνώντας με ευαισθησία τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και ψευδαίσθησης.
Ο Νικόλας Αντωνίου γεννήθηκε στη Λάρνακα το 1988. Είναι απόφοιτος του 3ου Εικαστικού Εργαστηρίου του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας (2012), με καθηγητές τους Χάρη Κοντοσφύρη και Μανώλη Πολυμέρη, ενώ έχει συμμετάσχει στο International Artist Residency Program στο Budapest Art Factory στη Βουδαπέστη. Από το 2010 μέχρι σήμερα, ο Νικόλας Αντωνίου έχει πραγματοποιήσει 7 ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Κυριότερες από αυτές ήταν το 2010 στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αιανής στην Κοζάνη με τίτλο «Χρόνος – Μνήμη – Λήθη», ενώ την επόμενη χρονιά συμμετείχε στην «Έκτη Μπιενάλε Φοιτητών των Καλών Τεχνών» που πραγματοποιήθηκε στον εκθεσιακό χώρο του Αττικού Μετρό στο Σύνταγμα, η έκθεση “Romania – Greece – Cyprus Contemporary Art Exhibition” στη Ρουμανία, η “Budapest Art Factory, Project Space” στη Βουδαπέστη και η έκθεση “Έυμορφος Άνθρωπος – Shapely Persons” στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Φλώρινας. Ζει και εργάζεται μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ουγγαρίας.
Η Χριστίνα Τζάνη γεννήθηκε στην Αθήνα. Από το 2010 μέχρι το 2015 σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας στη Φλώρινα, με καθηγητές τον Χάρη Κοντοσφύρη και τον Θωμά Ζωγράφο. Έχει συμμετάσχει σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό με σημαντικότερες, την ατομική έκθεση ‘Forgotten Whispers’ στην KH5 Gallery στη Ζυρίχη (2016), την ατομική έκθεση στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηγουμενίτσας με τίτλο ‘Εξωδεκτική Ευαισθησία’ (2016), ‘Τender Wounds’ στη Gallery X στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας(2016) καθώς και στις ομαδικές  ‘13 Hours’ στη Last Rite Gallery στη Νέα Υόρκη, στη Biennial Castra στη γκαλερί Lokarjeva στη Σλοβενία, όπως και στο  Fid Prize 7, Esä’s Grande Gallerie, στη Γαλλία και στην έβδομη Μπιενάλε των φοιτητών των Καλών Τεχνών της Ελλάδας στο Ίδρυμα Θεοχαράκη. Πρόσφατα βραβεύτηκε από τους οργανισμούς  Osten και WAVA με το βραβείο ‘Young Balkan Artist 2017’. Ζει και εργάζεται στην Ελλάδα.

 Αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος
Λεμπέση 4 & Μακρυγιάννη, Αθήνα | metro Ακρόπολη
Τηλέφωνο 211 182 38 18
www.technohoros.org | info@technohoros.org